Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 11 marca 2021 r.
|
| Sygn. akt SK 60/20 |
Uzasadnienie
I
1. W skardze konstytucyjnej z 4 sierpnia 2018 r. M.J. (dalej: skarżący) wniósł do Trybunału Konstytucyjnego o orzeczenie,
że art. 77 § 1 ustawy z dnia 27 lipca 2001 r. – Prawo o ustroju sądów powszechnych (Dz. U. z 2018 r. poz. 23, ze zm.; obecnie:
Dz. U. z 2020 r. poz. 2072; dalej: p.u.s.p.) jest niezgodny z:
1) art. 10 ust. 2 Konstytucji,
2) art. 10 ust. 2 w związku z art. 45 ust. 1 Konstytucji,
3) art. 45 ust. 1 Konstytucji,
4) art. 45 ust. 1 w związku z art. 2 Konstytucji,
5) art. 45 ust. 1 w związku z art. 10 ust. 2 Konstytucji,
6) art. 45 ust. 1 w związku z art. 144 ust. 3 pkt 17 Konstytucji.
1.1. W związku z postępowaniem o zapłatę toczącym się w pierwszej instancji przed Sądem Okręgowym w K. (dalej: SO w K.) skarżący
złożył wniosek o wyłączenie z rozpoznania jego sprawy sędziego referenta – sędziego sądu rejonowego delegowanego do orzekania
w SO w K. Na mocy postanowienia z 5 października 2016 r., sygn. akt […], SO w K. oddalił wniosek o wyłączenie, stwierdzając,
że okoliczność, iż sędzia referent jest sędzią sądu rejonowego delegowanym do orzekania w sądzie okręgowym, nie uzasadnia
wyłączenia sędziego. Na postanowienie SO w K. skarżący wniósł zażalenie, w którym podtrzymał argumentację o niezgodności ustawowych
podstaw delegowania sędziów przez Ministra Sprawiedliwości z konstytucyjnym prawem do sądu właściwego oraz wyłączną kompetencją
Prezydenta RP do powoływania sędziów.
Na mocy postanowienia z 14 marca 2017 r., sygn. akt […], Sąd Apelacyjny w K. (dalej: SA w K.) oddalił to zażalenie. SA w K.
stwierdził, że zarzut braku konstytucyjności delegacji do orzekania przez sędziego w innym sądzie niż wynika