Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 20 czerwca 2023 r.
|
| Sygn. akt SK 61/19 |
Uzasadnienie
I
1. W skardze konstytucyjnej z 21 września 2017 r. spółki […] sp. z o.o. z siedzibą w K. (dalej: skarżąca) wniosła o zbadanie
zgodności: art. 7 ust. 3a ustawy z dnia 3 lutego 1995 roku o ochronie gruntów rolnych i leśnych (Dz. U. Nr 16, poz. 78, ze
zm., obecnie: Dz. U. z 2022 r. poz. 2409; dalej: u.o.g.r.l.) z art. 64 ust. 1 w związku z art. 21 ust. 1, art. 31 ust. 3 i
art. 61 ust. 3 Konstytucji oraz z art. 45 ust. 1 i art. 78 w związku z art. 2 Konstytucji.
Skarga została złożona w związku z następującym stanem faktycznym.
20 sierpnia 2014 r. Wójt Gminy Ż. wystąpił do Marszałka Województwa o wyrażenie zgody na zmianę przeznaczenia w projekcie
zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla części obrębu geodezyjnego M. w gminie Ż. gruntów leśnych niestanowiących
własności Skarbu Państwa o powierzchni 23,5491 ha na cele nieleśne. Decyzją z 21 października 2014 r. Marszałek Województwa
wyraził zgodę na zmianę przeznaczenia w projekcie miejscowego planu gruntów leśnych niestanowiących własności Skarbu Państwa
o pow. 1,2159 ha na cele nieleśne i nie wyraził zgody na zmianę przeznaczenia gruntów o powierzchni 22,3332 ha. Od powyższej
decyzji skarżąca, będąca właścicielem nieruchomości objętej ww. wnioskiem Wójta Gminy Ż., wniosła odwołanie do Samorządowego
Kolegium Odwoławczego w Warszawie (dalej: SKO). Postanowieniem z 20 stycznia 2015 r. SKO stwierdziło niedopuszczalność odwołania
skarżącej od ww. decyzji.
Na to postanowienie skarżąca wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie (dalej: WSA), która została
oddalona wyrokiem z 11 czerwca 2015 r. Od wskazanego wyroku skarżąca wniosła skargę kasacyjną, którą Naczelny Sąd Administracyjny
(dalej: NSA) oddalił wyrokiem z 11 maja 2017 r. NSA podzielił stanowisko SKO i WSA, zgodnie z którym właściciel nieruchomości