Wyrok TK z dnia 13 października 2015, sygn. SK 63/12

Sygnatura: SK 63/12
Data orzeczenia: 13 października 2015
Sąd: Trybunał Konstytucyjny, Warszawa (TK)
Rodzaj: Wyrok

Teza

Czy brak możliwości zaskarżenia postanowienia Sądu Najwyższego o kosztach procesu wydanego po raz pierwszy narusza konstytucyjne prawo do sądu i zasadę równości. Trybunał Konstytucyjny uznał, że przepis jest zgodny z Konstytucją, ponieważ ograniczenie to jest uzasadnione szczególną rolą Sądu Najwyższego i potrzebą stabilności prawnej.

Istota

Elżbieta Zglejc wniosła skargę konstytucyjną, twierdząc, że przepisy Kodeksu postępowania cywilnego (art. 3941 § 3 w związku z innymi) uniemożliwiają zaskarżenie postanowienia Sądu Najwyższego o kosztach procesu wydanego po raz pierwszy w sprawie o wznowienie postępowania. Sąd Najwyższy wcześniej oddalił jej skargę kasacyjną, a następnie odrzucił skargę o wznowienie, zasądzając koszty zastępstwa procesowego,…

jeszcze 137 słów

Pełna notatka w aplikacji QuickMap

Notatka QuickMap to nasza wartość dodana — zaloguj się lub załóż konto, aby przeczytać całość w aplikacji.

Zaloguj się Wypróbuj za darmo

Sentencja

orzeka: Art. 394 1 § 3 ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. – Kodeks postępowania cywilnego (Dz. U. z 2014 r. poz. 101, ze zm.) w zakresie, w jakim nie przewiduje możliwości zaskarżenia orzeczenia o kosztach postępowania wydanego po raz pierwszy przez Sąd Najwyższy, jest zgodny z art. 45 ust. 1 w związku z art. 78 i art. 32 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej oraz nie jest niezgodny z art. 176 ust. 1 Konstytucji.

Uzasadnienie

WYROK
z dnia 13 października 2015 r.
Sygn. akt SK 63/12 *
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

WYROK

z dnia 13 października 2015 r.

Sygn. akt SK 63/12 *

W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Uzasadnienie:

1. W skardze konstytucyjnej z 27 maja 2010 r. Elżbieta Zglejc (dalej: skarżąca) wniosła o stwierdzenie, że art. 3941 § 3 w związku z art. 39821, art. 370 § 1 i art. 372 ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. – Kodeks postępowania cywilnego (Dz. U. Nr 43, poz. 296, ze zm.; dalej: k.p.c.) w zakresie, w jakim wynikająca z tych przepisów norma prawna uniemożliwia wniesienie zażalenia (do innego równorzędnego składu Sądu Najwyższego) na wydane w konkretnej sprawie po raz pierwszy postanowienie Sądu Najwyższego o kosztach procesu, o których nigdy wcześniej nie orzekał sąd niższej instancji, jest niezgodna z art. 78 w związku z art. 176 ust. 1 w związku z art. 45 ust. 1 oraz z art. 45 ust. 1 w związku z art. 77 ust. 2 i art. 32 Konstytucji.

1.1. Skarga konstytucyjna została wniesiona na tle następującego stanu faktycznego:

Wyrokiem z 5 listopada 2008 r., sygn. akt I CSK 189/08, Sąd Najwyższy oddalił skargę kasacyjną Elżbiety Zglejc i odstąpił od obciążania jej kosztami procesu. Od tego wyroku powódka wniosła skargę o wznowienie postępowania, powołując się na art. 4011 k.p.c.

Postanowieniem z 6 listopada 2009 r., sygn. akt I CO 17/09, Sąd Najwyższy skargę odrzucił. Postanowienie to nie zawierało jednak rozstrzygnięcia o kosztach procesu. Rozpoznając wniosek pozwanego o uzupełnienie powyższego postanowienia, Sąd Najwyższy, postanowieniem z 14 stycznia 2010 r., zasądził od powódki na rzecz Skarbu Państwa – Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa określoną kwotę tytułem kosztów zastępstwa procesowego w postępowaniu skargowym.

Elżbieta Zglejc zaskarżyła to orzeczenie zażaleniem. Postanowieniem z 20 kwietnia 2010 r., sygn. akt I CO 17/09, Sąd Najwyższy zażalenie odrzucił. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia sąd stwierdził, że orzeczenia o kosztach procesu

jeszcze 12 634 słowa

Przeczytaj pełną treść uzasadnienia

Widzisz ~30% uzasadnienia. Zaloguj się lub załóż konto, aby przeczytać całość w aplikacji QuickMap.

Zaloguj się Wypróbuj za darmo

Szukasz podobnych spraw?

QuickMap AI przeszukuje 2,87 mln dokumentów podatkowych i zwraca dopasowane orzeczenia z analizą linii orzeczniczej.

Wypróbuj za darmo