Postanowienie TK z dnia 18 czerwca 2008, sygn. SK 64/06

1. W roku 2004 skarżący Grzegorz Bolesta, będąc funkcjonariuszem Straży Granicznej, wysłał do Ministra Obrony Narodowej pisma, w tym jedno o charakterze anonimowym, w których zarzucił osobie swego przełożonego popełnienie czynów nielicujących z godnością pełnionej przez tegoż służby. Wszczęte postępowanie wyjaśniające nie potwierdziło zarzutów zawartych w tych pismach. Na skutek wniesienia przez prokuratora aktu oskarżenia o dokonanie przestępstwa zniesławienia, wyrokiem z 21 września 2005 r. Sąd Rejonowy w Kamiennej Górze uznał skarżącego winnym popełnienia czynu z art. 212 § 1 w związku z art. 12 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. – Kodeks karny (Dz. U. Nr 88, poz. 553, ze zm.; dalej: k.k.) i wymierzył mu karę sześciu miesięcy pozbawienia wolności w zawieszeniu na trzy lata oraz karę grzywny oraz zobowiązał skarżącego do przeproszenia pokrzywdzonego. Na powyższe skarżący wniósł apelację. Rozpatrujący ją Sąd Okręgowy w Jeleniej Górze prawomocnym wyrokiem z 20 stycznia 2006 r. uznał winę skarżącego, zmieniając orzeczoną karę na łagodniejszą, tj. na karę grzywny – w zawieszeniu na dwa lata. Niezależnie od skazania przez sąd powszechny, skarżący Grzegorz Bolesta został także ukarany karą dyscyplinarną mocą orzeczenia Komendanta Łużyckiego Oddziału Straży Granicznej, który wymierzył mu karę ostrzeżenia o niepełnej przydatności do służby.

2. W związku z wyczerpaniem drogi prawnej w odniesieniu do postępowania karnego zakończonego prawomocnym wyrokiem skazującym, skarżący wniósł 17 maja 2006 r. skargę konstytucyjną do Trybunału Konstytucyjnego, zarzucając w niej, iż art. 212 § 1 k.k., na podstawie którego został prawomocnie skazany przez sąd, narusza art. 54 ust. 1 w związku z art. 63 i art. 31 ust. 3 Konstytucji.

Zdaniem skarżącego, kwestionowany przepis jest sprzeczny z fundamentalną w demokratycznym państwie prawnym wolnością słowa, a więc posiadania i wypowiadania swych poglądów, ocen i opinii. W szczególności ogranicza on wolność