Wyrok TK z dnia 17 listopada 2009, sygn. SK 64/08

1. Ustawa z dnia 21 sierpnia 1997 r. – Prawo o ustroju sądów wojskowych (Dz. U. z 2007 r. Nr 226, poz. 1676, ze zm.; dalej: p.u.s.w.) w art. 39a reguluje właściwość instancyjną i miejscową oraz skład sądów dyscyplinarnych w sprawach sędziów sądów wojskowych. Przepis ten brzmi następująco:

„§ 1. Sądami dyscyplinarnymi w sprawach dyscyplinarnych sędziów sądów wojskowych są:

1) w pierwszej instancji – wojskowe sądy okręgowe;

2) w drugiej instancji – Sąd Najwyższy – Izba Wojskowa.

§ 2. Miejscowo właściwy do rozpoznania sprawy sędziego w postępowaniu dyscyplinarnym (…) jest sąd dyscyplinarny, w okręgu którego znajduje się miejsce służbowe sędziego objętego postępowaniem.

§ 3. Sądy dyscyplinarne orzekają w składzie trzech sędziów. Do orzekania w sądzie dyscyplinarnym są uprawnieni wszyscy sędziowie danego sądu dyscyplinarnego, z wyjątkiem prezesa sądu oraz rzecznika dyscyplinarnego”.

2. Skargą konstytucyjną z 27 lipca 2007 r. Mariusz Lewiński (dalej: skarżący) zwrócił się o zbadanie zgodności powyższego przepisu z art. 45 ust. 1 Konstytucji. Braki skargi konstytucyjnej zostały uzupełnione pismem z 15 stycznia 2008 r. Liczne dodatkowe materiały do sprawy (m.in. dokumentację innych spraw dyscyplinarnych toczących się wobec skarżącego) skarżący nadesłał: 16 stycznia 2008 r., 27 października 2008 r., 28 listopada 2008 r., 7 i 20 lipca 2009 r., 23 września 2009 r., 8 i 30 października 2009 r. oraz 9 i 17 listopada 2009 r.

Skarżący – sędzia Wojskowego Sądu Garnizonowego (dalej: WSG), wyrokiem Sądu Dyscyplinarnego – Wojskowego Sądu Okręgowego w Warszawie z 4 stycznia 2007 r. (sygn. akt SD 1/06) został skazany na karę dyscyplinarną usunięcia z zajmowanej funkcji prezesa WSG w Krakowie za niedopełnienie obowiązku terminowego sporządzania uzasadnień w sześciu sprawach