Wyrok TK z dnia 09 lipca 2025, sygn. SK 64/20

1. W skardze konstytucyjnej z 7 grudnia 2018 r. I.O. (dalej: skarżąca) wniosła o zbadanie zgodności przez Trybunał Konstytucyjny art. 21 ust. 21 w związku z art. 21 ust. 1 pkt 126 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2018 r. poz. 1509, ze zm.; obecnie: Dz. U. z 2025 r. poz. 163, ze zm.; dalej: u.p.d.o.f.), w brzmieniu obowiązującym od 1 stycznia 2007 r. do 31 grudnia 2008 r. oraz w związku z art. 8 ust. 1 i 3 ustawy z dnia 6 listopada 2008 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 209, poz. 1316, ze zm.; dalej: ustawa zmieniająca z 2008 r.) z:

a) art. 84 oraz art. 217 w związku z art. 2 oraz art. 32 ust. 1, a także art. 31 ust. 3 Konstytucji,

b) art. 64 ust. 1-3 w związku z art. 21 ust. 1 Konstytucji.

1.1. Skarga konstytucyjna została wniesiona w związku z następującym stanem faktycznym:

Skarżąca 5 lutego 2008 r. nabyła na podstawie umowy sprzedaży i umowy darowizny w formie aktu notarialnego spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu mieszkalnego oraz spółdzielcze własnościowe prawo do garażu. Skarżąca 12 maja 2010 r. zbyła na podstawie umowy sprzedaży w formie aktu notarialnego wskazane prawa majątkowe.

Naczelnik Pierwszego Urzędu Skarbowego w L., decyzją z 12 maja 2015 r., określił skarżącej zobowiązanie podatkowe w podatku dochodowym od osób fizycznych za rok 2010 z tytułu odpłatnego zbycia wskazanych praw majątkowych w wysokości 35 244 zł. Dyrektor Izby Skarbowej w L., decyzją z 14 września 2015 r., po rozpoznaniu odwołania skarżącej od