Postanowienie TK z dnia 25 sierpnia 2020, sygn. SK 65/19

1. W skardze konstytucyjnej z 30 maja 2018 r. (wniesionej 1 czerwca 2018 r.) skarżąca zakwestionowała zgodność art. 2 pkt 2 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o ograniczeniu prowadzenia działalności gospodarczej przez osoby pełniące funkcje publiczne (Dz. U. z 2017 r. poz. 1393; dalej: ustawa o ograniczeniu działalności) z art. 2, art. 22 w związku z art. 20 i art. 31 ust. 3 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej.

1.1. Skarga konstytucyjna została wniesiona w wyniku następującego stanu faktycznego:

Skarżąca była zatrudniona na stanowisku głównego specjalisty w ministerstwie, a tym samym była członkiem korpusu służby cywilnej. Jednocześnie z zajmowaniem wskazanego stanowiska, skarżąca od maja 2014 r. prowadzi na własny rachunek działalność gospodarczą.

Skarżąca w wykonaniu obowiązku wynikającego z ustawy o ograniczeniu działalności złożyła 31 marca 2015 r. oświadczenie o stanie majątkowym, w którym podała informacje o prowadzonej działalności gospodarczej.

Dyrektor Generalny ministerstwa wezwał skarżącą do podania w terminie do 3 czerwca 2015 r. daty zakończenia prowadzonej działalności gospodarczej, niezgodnej z ustawą o ograniczeniu działalności. Ponieważ skarżąca nie zaprzestała prowadzenia działalności, 9 czerwca 2015 r. doszło do rozwiązania z nią stosunku pracy na podstawie art. 52 § 1 pkt 1 kodeksu pracy w związku z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o ograniczeniu działalności. Nie wszczęto przeciwko skarżącej postępowania dyscyplinarnego. Skarżąca złożyła w terminie odwołanie do sądu pracy.

Sąd Rejonowy dla Warszawy-Śródmieścia w Warszawie Wydział VIII Pracy i Ubezpieczeń Społecznych wyrokiem z 5 kwietnia 2016 r. oddalił powództwo skarżącej. W uzasadnieniu wyroku sąd uznał, że stanowisko równorzędne pod względem płacowym to stanowisko zapewniające wynagrodzenie na takim samym poziomie płacowym. Nie oznacza to jednak, że wynagrodzenia nie mogą różnić się kwotowo. Muszą mieścić się jedynie w określonym przedziale mnożników kwoty bazowej, które to