Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 29 listopada 2023 r.
|
| Sygn. akt SK 65/20 |
Uzasadnienie
I
1. W skardze konstytucyjnej z 14 marca 2019 r. S.S. (dalej: skarżący) wniósł o stwierdzenie niezgodności:
1) art. 118 § 4 ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. – Kodeks postępowania cywilnego (Dz. U. z 2018 r. poz. 1360, ze zm.; obecnie:
Dz. U. z 2023 r. poz. 1550, ze zm.; dalej: k.p.c.) w zakresie, „w jakim pozwala sądowi na oddalenie wniosku, złożonego przez
adwokata ustanowionego przez sąd mającego podjąć czynności poza siedzibą sądu orzekającego, o zwrócenie się do właściwej okręgowej
rady adwokackiej o wyznaczenie adwokata z innej miejscowości”, z art. 65 ust. 1 i 2 Konstytucji;
2) art. 394 § 1 k.p.c., w brzmieniu obowiązującym do 6 listopada 2019 r., w zakresie, w jakim „nie przewiduje możliwości zaskarżenia
postanowienia sądu oddalającego wniosek adwokata lub radcy prawnego (ustanowionego przez sąd) o zwolnienie go od obowiązku
zastępowania strony w procesie (art. 118 § 3 k.p.c.) oraz postanowienia sądu oddalającego wniosek adwokata lub radcy prawnego
(ustanowionego przez sąd) o zwrócenie się do właściwej okręgowej rady adwokackiej lub rady okręgowej izby radców prawnych
o wyznaczenie adwokata lub radcy prawnego z innej miejscowości (art. 118 § 4 k.p.c.)”, z art. 45 ust. 1 w związku z art. 78
oraz art. 176 ust. 1 Konstytucji.
1.1. Skarga konstytucyjna została wniesiona na tle następującego stanu faktycznego. Pismem z 18 maja 2018 r. skarżący – adwokat
mający siedzibę zawodową w Ł. – został wyznaczony przez Okręgową Radę Adwokacką w Ł. jako pełnomocnik z urzędu do reprezentowania
S.N. przed Sądem Rejonowym w Ł. dla potrzeb sporządzenia i wniesienia skargi konstytucyjnej.
Skarżący, jako pełnomocnik z urzędu, wniósł o zwolnienie go z przedmiotowego obowiązku wskazując, że nie jest on zobowiązany
do świadczenia pomocy prawnej w okręgu Sądu Rejonowego w S. (gdzie w