Uzasadnienie
| WYROK |
z dnia 5 listopada 2024 r.
|
| Sygn. akt SK 67/20 |
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ |
Uzasadnienie
I
1. W sporządzonej we własnym imieniu skardze konstytucyjnej z 23 stycznia 2020 r., wniesionej do Trybunału Konstytucyjnego
tego samego dnia (data stempla pocztowego), adwokat M.K. (dalej: skarżąca) zarzuciła niezgodność art. 616 § 2 pkt 2 w związku
z art. 618 § 1 pkt 11, art. 626 § 1 oraz art. 619 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. – Kodeks postępowania karnego (Dz. U. z
2018 r. poz. 1987, ze zm.; dalej: k.p.k.) w związku z art. 29 ust. 1 ustawy z dnia 26 maja 1982 r. – Prawo o adwokaturze (Dz.
U. z 2019 r. poz. 1513, ze zm.; dalej: p.a.) „w zakresie, w jakim przedmiotowe przepisy nie ustanawiają wprost prawa do zasądzenia
od Skarbu Państwa i wypłacenia obrońcy wyznaczonemu z urzędu (adwokatowi), w toku postępowania, chociażby części kosztów już
udzielonej i nieopłaconej pomocy prawnej, do wysokości nie przekraczającej aktualnej sumy tych kosztów, w sprawie toczącej
się z jego udziałem, obliczonej zgodnie z rozporządzeniem Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie
ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz. U. poz. 1801 [dalej:
rozporządzenie z 2015 r.])”, z art. 24 i art. 64 w związku z art. 32 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej.
1.1. Skarga została wniesiona w związku z następującym stanem faktycznym:
Skarżąca wykonuje zawód adwokata i została ustanowiona w jednej ze spraw karnych obrońcą z urzędu.
Postanowieniem z 4 września 2019 r. (sygn. akt […]) Sąd Okręgowy w P. – na podstawie art. 626 § 1 a contrario k.p.k., art. 29 ust. 1 p.a. i § 19 pkt 1 a contrario rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia
przez