Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 7 listopada 2023 r.
|
| Sygn. akt SK 69/22 |
Uzasadnienie
I
1. W skardze konstytucyjnej z 18 stycznia 2022 r. (data nadania) R.K. (dalej: skarżący) wniósł o stwierdzenie niezgodności
art. 76a ust. 1 oraz art. 76b ustawy z dnia 23 grudnia 1994 r. o Najwyższej Izbie Kontroli (Dz. U. z 2020 r. poz. 1200, ze
zm.; dalej: ustawa o NIK) w zakresie, w jakim „uniemożliwiają odwołanie się do Prezesa Najwyższej Izby Kontroli od pozytywnej
oceny kwalifikacyjnej (i w konsekwencji pozbawiają prawa do złożenia skargi do sądu administracyjnego)”, z art. 32, art. 45
w związku z art. 177, art. 77 oraz art. 78 Konstytucji.
Skarżący pismem procesowym z 11 maja 2022 r. (data nadania) doprecyzował, że „oparł skargę [konstytucyjną] powołując się [na]
art. 32 Konstytucji w powiązaniu z poniżej wskazanymi przepisami: 1) art. 45 ust. 1 w zw. z art. 177 Konstytucji, 2) art.
77 ust. 2 Konstytucji, 3) art. 78 Konstytucji” (pismo skarżącego, s. 3).
2. Skarga konstytucyjna została wniesiona na tle następującego stanu faktycznego:
Skarżący R.K. w związku z zatrudnieniem w Najwyższej Izbie Kontroli w W. (dalej: NIK) poddany został w marcu 2016 r. okresowej
ocenie kwalifikacyjnej mianowanego kontrolera NIK za rok 2015. Ogólna ocena kwalifikacyjna przyznana przez Dyrektora Delegatury
NIK w Ł. za pracę skarżącego w 2015 r. określona została jako zadowalająca (najniższa z ocen pozytywnych) w pięciostopniowej
skali (wyróżniająca, bardzo dobra, dobra, zadowalająca oraz negatywna). W uzasadnieniu oceny skarżącego wskazano, że „[o]ceniany
wykonał obowiązki w sposób poprawny, jednak bez należytego zaangażowania i współpracy z nadzorującymi kontrolę, co miało wpływ
na końcowy rezultat. Wymagało to ingerencji przełożonych w wykonanie zadania”.
Skarżący podkreślił także, że „stopniowalność ocen pozytywnych od najgorszej z nich do najlepszej wpływa na gratyfikację finansową
oraz możliwość rozwoju zawodowego pracownika” (skarga konstytucyjna, s. 31). W skardze konstytucyjnej podniesiono, że