Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 11 kwietnia 2024 r.
|
| Sygn. akt SK 69/23 |
Uzasadnienie
I
1. A.S. w skardze konstytucyjnej z 21 października 2022 r. wniosła o stwierdzenie, że: 1) art. 5 ust. 1 pkt 1 lit. b oraz
art. 17 ust. 1 ustawy z dnia 5 grudnia 2008 r. o zapobieganiu oraz zwalczaniu zakażeń i chorób zakaźnych u ludzi (Dz. U. z
2019 r. poz. 1239; dalej: u.z.ch.z.) jest niezgodny z art. 2 oraz z art. 47 w związku z art. 31 ust. 3 Konstytucji; 2) § 3
rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 18 sierpnia 2011 r. w sprawie obowiązkowych szczepień ochronnych (Dz. U. z 2018 r.
poz. 753; dalej: rozporządzenie z 2011 r.) jest niezgodny z art. 2 oraz z art. 47 w związku z art. 31 ust. 3 Konstytucji;
3) art. 17 ust. 11 u.z.ch.z. w związku z § 5 rozporządzenia z 2011 r. jest niezgodny z art. 47 w związku z art. 31 ust. 3
w związku z art. 87 Konstytucji.
1.1. Skargę konstytucyjną wniesiono na tle poniżej opisanego stanu faktycznego:
Skarżąca jest matką małoletniego dziecka, którego nie poddała szczepieniom ochronnym w terminach wynikających z komunikatu
Głównego Inspektora Sanitarnego w sprawie Programu Szczepień Ochronnych.
Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny nałożył na skarżącą grzywnę w celu przymuszenia do zaszczepienia dziecka. Skarżącej
wcześniej doręczono wystawiony przez Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego tytuł wykonawczy z wezwaniem do poddania
dziecka określonym szczepieniom.
Minister Zdrowia utrzymał w mocy postanowienie Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego, od czego skarżąca wywiodła
skargę do sądu administracyjnego, którą wyrokiem 15 listopada 2018 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny oddalił. W wyroku z 6
kwietnia 2022 r. Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną skarżącej.
1.2. Uzasadnienie skargi konstytucyjnej oparto na następujących argumentach:
Skarżąca wskazała, że art. 5 ust. 1 pkt 1 lit. b u.z.ch.z. ustanawia obowiązek poddawania