Postanowienie TK z dnia 09 kwietnia 2019, sygn. SK 7/19

1. K.M. (dalej: skarżący) wniósł 2 stycznia 2017 r. (data nadania) skargę konstytucyjną o stwierdzenie niezgodności art. 357 § 2 w związku z art. 394 § 1, w związku z art. 13 § 2, w związku z art. 7674 § 1 ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. – Kodeks postępowania cywilnego (Dz. U. Nr 43, poz. 296, ze zm.) z art. 45 ust. 1 i art. 176 ust. 1 Konstytucji.

1.1. Skarżący zarzuca kwestionowanym przepisom w zakresie, w jakim uniemożliwiają zaskarżenie postanowienia sądu rejonowego w przedmiocie oddalenia skargi na czynności komornika, naruszenie konstytucyjnego prawa do dwuinstancyjnego postępowania, a w konsekwencji także prawa do sądu.

1.2. Skarga konstytucyjna została złożona w związku z następującym stanem faktycznym.

Skarżący złożył skargę na czynności komornika sądowego. Sąd Rejonowy w R. postanowieniem z 12 sierpnia 2015 r. oddalił skargę. Następnie postanowieniem z 14 września 2015 r. odmówił sporządzenia uzasadnienia do wcześniejszego postanowienia. Skarżący złożył na powyższe postanowienie zażalenie, które zostało oddalone przez Sąd Okręgowy w G. postanowieniem z 8 marca 2016 r. W uzasadnieniu stwierdzono, że skarżącemu słusznie odmówiono sporządzenia uzasadnienia, ponieważ sąd uzasadnia wyłącznie postanowienia wydane w postępowaniu niejawnym, na które przysługuje środek zaskarżenia.

Skarżący odebrał postanowienie Sądu Okręgowego w G. 1 kwietnia 2016 r. Następnie złożył 7 kwietnia 2016 r. wniosek do Sądu Rejonowego o ustanowienie pełnomocnika z urzędu celem wniesienia skargi konstytucyjnej. Pełnomocnik został ustanowiony przez Okręgową Radę Adwokacką pismem doręczonym skarżącemu 10 października 2016 r.

1.3. Zdaniem skarżącego, postanowienie Sądu Rejonowego w przedmiocie oddalenia jego skargi na czynności komornika „jest niezaskarżalne co do zasady, gdyż wydawane jest bez uzasadnienia”. Brak możliwości zaskarżenia orzeczenia wydanego w pierwszej instancji prowadzi do naruszenia konstytucyjnych praw skarżącego określonych w art. 176 ust. 1 i