Uzasadnienie
| WYROK |
z dnia 15 lutego 2023 r.
|
| Sygn. akt SK 71/20 * |
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ |
Uzasadnienie
I
1. W skardze konstytucyjnej z 12 lutego 2020 r. S.P. (dalej: skarżący) wystąpił o zbadanie zgodności art. 8 ust. 1 i 2 ustawy
z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2000 r. Nr 14, poz. 176, ze zm.; dalej: u.p.d.o.f.
lub ustawa podatkowa) w zakresie, w jakim „przepisy te znajdują zastosowanie do wspólnego przedsięwzięcia”, z art. 64 ust.
1 i 3 w związku z art. 2, art. 217 i art. 31 ust. 3 Konstytucji.
1.1. Skarga została wniesiona na tle następującego stanu faktycznego:
W okresie rozliczeniowym obejmującym 2010 rok, skarżący prowadził działalność gospodarczą w zakresie sprzedaży hurtowej komputerów,
urządzeń peryferyjnych i oprogramowania. W toku postępowania kontrolnego ustalono, że skarżący – będąc właścicielem nieruchomości
zabudowanej – wraz z innym przedsiębiorcą, realizował inwestycję polegającą na budowie budynków i ich sprzedaży, która w ocenie
organu podatkowego winna być zakwalifikowana jako wspólne przedsięwzięcie w rozumieniu art. 8 ust. 1 u.p.d.o.f. W kwietniu
2016 r. Dyrektor Urzędu Kontroli Skarbowej wydał decyzję określającą zobowiązanie w podatku dochodowym od osób fizycznych
za 2010 r. w wysokości 1 359 276,00 zł oraz kwotę odsetek za zwłokę od nieuregulowanych w terminie płatności zaliczek na podatek
dochodowy od osób fizycznych za miesiące styczeń, luty, październik, listopad i grudzień 2010 r. w łącznej wysokości 23 860,00
zł. Zdaniem organu podatkowego, ze względu na to, że aktywność skarżącego winna być oceniania jako wspólne przedsięwzięcie,
o którym mowa w art. 8 ust. 1 u.p.d.o.f., skarżący nieprawidłowo rozliczył zarówno przychody, jak i koszty ich uzyskania we
wskazanym roku obrotowym.
1.2. Od decyzji organu podatkowego pierwszej instancji skarżący złożył odwołanie.
Po rozpoznaniu odwołania skarżącego, Dyrektor Izby Skarbowej, decyzją z listopada 2016 r., uchylił zaskarżone