Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 7 listopada 2024 r.
|
| Sygn. akt SK 72/23 |
Uzasadnienie
I
1. W skardze konstytucyjnej z 13 października 2020 r. (data nadania) J.C. (dalej: skarżący) wniósł o stwierdzenie, że:
1) art. 4421 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. ‒ Kodeks cywilny (Dz. U. z 2020 r. poz. 1740; dalej: k.c.) w zakresie, w jakim „pozwala
on na uniknięcie przez Państwo odpowiedzialności cywilnoprawnej za szkody wyrządzone czynem niedozwolonym obywatelowi związanym
z wykonywaniem władzy publicznej w sferze działań władczych (imperium) w sytuacji, gdy przepisy z zakresu przedawnienia roszczeń są instytucją właściwą prawu prywatnemu, a szkody związane z wykonywaniem
działań władczych nie mają takiego, prywatnoprawnego charakteru i przedmiot ochrony przepisów dotyczących przedawnienia, pozwalający
na uchylenie się przez Państwo od odpowiedzialności z uwagi na upływ czasu, wydaje się nie posiadać ciężaru konstytucyjnego,
a z całą pewnością ciężar ten nie przewyższa gwarancji ochrony obywatela przed działaniem Państwa oraz prawa do wynagrodzenia
szkody, jaka została mu wyrządzona przez niezgodne z prawem działanie organu władzy publicznej”, jest niezgodny z art. 77
ust. 1 i art. 7, art. 37 ust. 1 Konstytucji;
2) art. 11 ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. ‒ Kodeks postępowania cywilnego (Dz. U. z 2020 r. poz. 1575; dalej: k.p.c.)
w zakresie, w jakim:
‒ „ogranicza prawo korzystania przez obywateli: z konstytucyjnego prawa jakim jest prawo do sądu, a ograniczenie to nie znajduje
uzasadnienia w konieczności ochrony innych wartości demokratycznego państwa prawa określonych w art. 31 ust. 3 Konstytucji,
a w konsekwencji związanie sądu cywilnego wyrokiem skazującym sądu karnego, ogranicza sąd cywilny w orzekaniu o naruszonych
prawach i wolnościach jednostki i stanowi pośredni środek pozbawiający możliwości dochodzenia naruszonych praw i wolności
jednostki przed sądem cywilnym”, jest niezgodny z art. 45 ust. 1 w związku z art. 77 ust. 2 Konstytucji,
‒ „traktuje