Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 8 stycznia 2025 r.
|
| Sygn. akt SK 79/20 |
Uzasadnienie
I
1. W skardze konstytucyjnej z 23 grudnia 2019 r. skarżąca wniosła o zbadanie zgodności:
1) art. 5 ust. 1 pkt 1 lit. b oraz art. 17 ust. 1 ustawy z dnia 5 grudnia 2008 r. o zapobieganiu oraz zwalczaniu zakażeń i
chorób zakaźnych u ludzi (Dz. U. z 2019 r. poz. 1239; dalej: ustawa o zwalczaniu chorób zakaźnych) z art. 2 oraz art. 47 w
związku z art. 31 ust. 3 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej,
2) § 3 rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 18 sierpnia 2011 r. w sprawie obowiązkowych szczepień ochronnych (Dz. U. z 2018
r. poz. 753; dalej: rozporządzenie o szczepieniach) z art. 2 oraz art. 47 w związku z art. 31 ust. 3 Konstytucji,
3) art. 17 ust. 11 ustawy o zwalczaniu chorób zakaźnych w związku z § 5 rozporządzenia o szczepieniach z art. 47 w związku
z art. 31 ust. 3 w związku z art. 87 Konstytucji.
1.1. Skarga została wniesiona na tle następującego stanu faktycznego:
Skarżąca nie poddała małoletniego syna szczepieniom ochronnym w terminach wynikających z komunikatu Głównego Inspektora Sanitarnego
w sprawie Programu Szczepień Ochronnych. Postanowieniem Wojewoda […] nałożył na skarżącą grzywnę w celu przymuszenia do zaszczepienia
dziecka, a Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w N. wystawił w tej sprawie, doręczony skarżącej, tytuł wykonawczy. Skarżąca
zaskarżyła zarówno postanowienie o nałożeniu grzywny, jak i tytuł wykonawczy. Minister Zdrowia postanowieniem utrzymał w mocy
postanowienie Wojewody, co skarżąca zaskarżyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie (dalej: WSA). WSA wyrokiem
z 15 maja 2017 r. skargę oddalił. Skarżąca złożyła skargę kasacyjną do Naczelnego Sądu Administracyjnego, który wyrokiem z
15 października 2019 r. skargę oddalił.
2. W piśmie z 11 września 2020 r. Minister Zdrowia wniósł o stwierdzenie, że: 1) art. 5