Postanowienie TK z dnia 19 grudnia 2001, sygn. SK 8/01

1. W skierowanej do Trybunału Konstytucyjnego 17 marca 2000 r. skardze konstytucyjnej pełnomocnik skarżącego – Michała S. zakwestionował zgodność ustawy z 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych oraz o zmianie niektórych ustaw regulujących zasady opodatkowania (dalej: zaskarżona ustawa) z art. 2 i art. 32 Konstytucji RP. Wezwany zarządzeniem sędziego Trybunału Konstytucyjnego do usunięcia braków skargi konstytucyjnej, pełnomocnik skarżącego w piśmie z 17 marca 2000 r. wskazał, że przedmiotem skargi czyni art. 42 w zw. z art. 35 pkt 5b zaskarżonej ustawy.

Kwestionowany art. 35 zaskarżonej ustawy dokonuje nowelizacji przepisów ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz.U. Nr 80, poz. 350 ze zm.). Zgodnie z treścią pkt 5b art. 35 zaskarżonej ustawy dotychczasowy art. 21 ust. 1 pkt 15 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych otrzymał brzmienie: “Wolne od podatku dochodowego są: świadczenia otrzymywane z tytułu odbywania niezawodowej służby wojskowej lub jej form zastępczych i równorzędnych, z wyjątkiem służby okresowej lub nadterminowej”. W brzmieniu obowiązującym do dnia wejścia w życie kwestionowanego przepisu, nowelizowany art. 21 ust. 1 pkt 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych przewidywał, że “wolne od podatku dochodowego są: świadczenia otrzymywane z tytułu pełnienia czynnej służby wojskowej lub jej równorzędnej albo jej form zastępczych, z wyjątkiem służby okresowej lub nadterminowej”. Natomiast art. 42 zaskarżonej ustawy stanowi, iż “ustawa wchodzi z dniem ogłoszenia z mocą od dnia 1 stycznia 1992 r. (...)”. Ponieważ zaś ogłoszenie Dziennika Ustaw, w którym opublikowana została zaskarżona ustawa nastąpiło 10 marca 1992 r., to tym samym określenie terminu wejścia w życie kwestionowanego art. 35 pkt 5b zaskarżonej ustawy skutkowało – w ocenie pełnomocnika – pozbawieniem skarżącego z mocą wsteczną zwolnienia od podatku dochodowego za 1992 r.