Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 30 listopada 2021 r.
|
| Sygn. akt SK 8/19 |
Uzasadnienie
I
1. W sporządzonej przez adwokata i wniesionej do Trybunału Konstytucyjnego 21 kwietnia 2018 r. (data nadania) skardze konstytucyjnej,
J.W. (dalej: skarżący) zarzucił niezgodność:
1) art. 168 § 1 ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. – Kodeks postępowania cywilnego (Dz. U. Nr 43, poz. 296 ze zm.; obecnie:
Dz. U. z 2020 r. poz. 1575, ze zm.; dalej: k.p.c.) w zakresie, w jakim dopuszcza:
a) odmowę przywrócenia terminu dokonania czynności procesowej z powodu jakiejkolwiek postaci winy, w tym winy polegającej
na lekkim niedbalstwie lub niedbalstwie lub uchybienia procesowego bez zbadania okoliczności sprawy – z art. 45 ust. 1 w związku
z art. 176 ust. 1 w związku z art. 2 Konstytucji;
b) automatyczną odmowę przywrócenia terminu opłacenia pisma procesowego z powodu niezaskarżenia postanowienia odmawiającego
zwolnienia z kosztów sądowych bez zbadania faktycznej sytuacji finansowej skarżącego na dzień upływu terminu wniesienia opłaty
od pisma procesowego – z art. 45 ust. 1 w związku z art. 176 ust. 1 w związku z art. 2 Konstytucji, a także z art. 32 ust.
1 w związku z art. 2 Konstytucji oraz z art. 2 Konstytucji;
c) odmowę przywrócenia terminu dokonania czynności procesowej bez jednoznacznego wskazania sytuacji, w których termin dokonania
czynności procesowej może być przywrócony – z art. 32 ust. 1 oraz z art. 2 Konstytucji;
2) art. 130 § 1 k.p.c. w zakresie, w jakim wyznacza tygodniowy termin opłacenia pisma procesowego, którego niedotrzymanie
skutkuje odrzuceniem apelacji w trybie art. 370 k.p.c., bez względu na wysokość tej opłaty lub możliwości finansowe skarżącego,
nie zapewniając jednocześnie możliwości rozłożenia płatności na raty – z art. 45 ust. 1 w związku z art. 176 ust. 1 w związku
z art. 2 Konstytucji.
1.1. Skarga została wniesiona w związku