Istotą problemu konstytucyjnego była ocena, czy przepis art. 11 p.p.s.a., nakazujący sądom administracyjnym i organom podatkowym uwzględnianie ustaleń prawomocnego wyroku karnego skazującego (nawet wobec osób trzecich niebędących stroną postępowania karnego) w sprawach podatkowych, narusza konstytucyjne prawo do sądu, co Trybunał Konstytucyjny rozstrzygnął, uznając go za zgodny z Konstytucją po…
Istota
Podatnik D.Ł. złożył skargę konstytucyjną po tym, jak organy podatkowe i sądy administracyjne, opierając się na prawomocnym wyroku karnym skazującym jego kontrahenta za wystawianie tzw. pustych faktur, odmówiły mu prawa do odliczenia podatku naliczonego z tych faktur. Kontrahent skarżącego został skazany za przestępstwo polegające na nierzetelnym wystawieniu 266 faktur VAT na rzecz skarżącego. Sądy administracyjne uznały, że na mocy art. 11 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, są związane ustaleniami tego wyroku karnego co do faktu popełnienia przestępstwa, co skutkowało uznaniem faktur za niepotwierdzające realnych transakcji…
📖jeszcze 222 słowa
Pełna notatka w aplikacji QuickMap
Notatka QuickMap to nasza wartość dodana — zaloguj się lub załóż konto, aby przeczytać całość w aplikacji.
orzeka: Art. 11 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r. poz. 259, ze zm.) w zakresie, w jakim wiąże sądy administracyjne również w sprawach innych osób niż osoba, przeciwko której wydano prawomocny, skazujący wyrok w postępowaniu karnym, jest zgodny z art. 45 ust. 1 w związku z art. 31 ust. 3 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej.
1. W skardze konstytucyjnej, wniesionej do Trybunału Konstytucyjnego 16 stycznia 2019 r. (data nadania), D.Ł. wystąpił z żądaniem
przytoczonym w komparycji niniejszego wyroku.
Decyzją z 20 czerwca 2013 r. Dyrektor Urzędu Kontroli Skarbowej w W. określił skarżącemu zobowiązanie podatkowe w podatku
od towarów i usług za poszczególne miesiące od stycznia do grudnia 2011 r. Decyzja ta została utrzymana w mocy decyzją Dyrektora
Izby Skarbowej w W. z 15 listopada 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w W. wyrokiem z 30 kwietnia 2014 r. (sygn. akt […])
uchylił decyzję organu podatkowego drugiej instancji. W następstwie tego wyroku Dyrektor Izby Skarbowej w W. decyzją z 22
września 2014 r. uchylił decyzję organu kontroli skarbowej z 20 czerwca 2013 r. i przekazał sprawę temu organowi do ponownego
rozpatrzenia.
Po ponownym rozpoznaniu sprawy, Dyrektor Urzędu Kontroli Skarbowej w W. decyzją z 25 maja 2015 r. określił skarżącemu, który
prowadził działalność gospodarczą, kwoty zobowiązań w podatku od towarów i usług za miesiące od stycznia do grudnia 2011 r.
z pominięciem podatku naliczonego, a wynikającego z faktur wystawionych przez kontrahenta skarżącego. Zdaniem organu, faktury
te nie potwierdzały rzeczywistych transakcji handlowych. Były one bowiem tzw. pustymi fakturami, gdyż ich wystawieniu nie
towarzyszyła dostawa towarów. Nie mogły w związku z tym stanowić – zgodnie z art. 88 ust. 3a pkt 4 lit. a ustawy z dnia 11
marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2018 r. poz. 2174, ze zm.; obecnie: Dz. U. z 2022 r. poz. 931, ze zm.;
dalej: VATu) – podstawy do odliczenia wynikającego z nich podatku naliczonego.