Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 15 grudnia 1998 r.
|
| Sygn. akt SK 8/98 |
Uzasadnienie:
I
Skargą konstytucyjną z 29 stycznia 1998 r. Henryk B., działając przez pełnomocnika zwrócił się do Trybunału Konstytucyjnego
o stwierdzenie niezgodności art. 8 ust. 2a ustawy z dnia 23 lutego 1991 r. o uznaniu za nieważne orzeczeń wydanych wobec osób
represjonowanych za działalność na rzecz niepodległego bytu Państwa Polskiego (Dz.U. Nr 34, poz. 149; zm.: z 1993 r. Nr 36,
poz. 159; z 1995 r. Nr 28, poz. 143) w brzmieniu nadanym ustawą z dnia 20 lutego 1993 r. (Dz.U. Nr 36, poz. 159) z art. 77
ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej. Trybunał Konstytucyjny po wstępnym rozpoznaniu stwierdził, iż skarga czyni zadość
wymogom formalnym przewidzianym w art. 46 - 48 ustawy o Trybunale Konstytucyjnym, oraz że została należycie opłacona.
W uzasadnieniu skargi skarżący podaje, iż 18 lipca 1944 r. został zatrzymany jako żołnierz AK przez służby NKWD i osadzony
w Miednikach Królewskich, określanych w dokumentach historycznych jako punkt zbiorczy zatrzymanych. Już po podpisaniu 26 lipca
1944 r. przez Polski Komitet Wyzwolenia Narodowego i Rząd Związku Socjalistycznych Republik Radzieckich porozumienia o stosunkach
między radzieckim wodzem naczelnym i polską administracją nastąpiło jego faktyczne aresztowanie a następnie 28 lipca 1944
r. wywiezienie do obozu pracy w głąb ZSRR.
Na podstawie ustawy z 23 lutego 1991 r. o uznaniu za nieważne orzeczeń wydanych wobec osób represjonowanych ... (Dz.U. Nr
34, poz. 149 ze zm.) dopuszczona została możliwość uznania za nieważne orzeczeń wydanych przez polskie organy ścigania i wymiaru
sprawiedliwości lub przez organy pozasądowe w okresie od rozpoczęcia ich działalności na ziemiach polskich, począwszy od
1 stycznia 1944 r. do 31 grudnia 1956 r., m.in. wtedy gdy czyn zarzucony lub przypisany był związany z działalnością na rzecz
niepodległego bytu Państwa Polskiego albo orzeczenie wydano z powodu takiej działalności. Osobie, wobec