Wyrok TK z dnia 12 marca 2025, sygn. SK 80/22

1. W skardze konstytucyjnej z 12 kwietnia 2021 r. (data nadania: 13 kwietnia 2021 r.) W.S. (dalej: skarżący) – reprezentowany przez pełnomocnika z wyboru – wystąpił do Trybunału Konstytucyjnego z żądaniem przytoczonym w komparycji niniejszego wyroku.

1.1. Skarga konstytucyjna została wniesiona w związku z następującą sprawą:

W 1983 r. skarżący zawarł związek małżeński. W uzasadnieniu skargi konstytucyjnej wyjaśnił, że posiada dwóch synów – jednego pochodzącego z pierwszego małżeństwa oraz drugiego urodzonego w czasie trwania drugiego małżeństwa. Do 2019 r. skarżący nie miał wątpliwości co do biologicznego pochodzenia drugiego syna.

Wobec narastającego w 2019 r. konfliktu występującego pomiędzy skarżącym i drugim synem, skarżący – testamentem z 7 sierpnia 2019 r. sporządzonym w formie aktu notarialnego – wydziedziczył go.

W toku rozmów przeprowadzonych z małżonką, a także z osobami trzecimi, skarżący uzyskał informację, że drugi syn nie jest jego synem. W celu zweryfikowania prawdziwości pozyskanej informacji skarżący wystąpił 20 sierpnia 2020 r. z powództwem przeciwko drugiemu synowi oraz małżonce o zaprzeczenie ojcostwa.

Wyrokiem z września 2020 r. Sąd Rejonowy w S. oddalił powództwo skarżącego. Od wskazanego wyroku skarżący wniósł apelację, oddaloną następnie wyrokiem Sądu Okręgowego w G. z 6 listopada 2020 r. (sygn. akt […]).

Sąd drugiej instancji zwrócił uwagę, że przewidziane w art. 63 ustawy z dnia 25 lutego 1964 r. – Kodeks rodzinny i opiekuńczy (Dz. U. z 2020 r. poz. 1359, ze zm.; dalej: k.r.o.) ograniczenie czasowe dopuszczalności wytoczenia powództwa o zaprzeczenie ojcostwa przez męża matki dziecka do osiągnięcia przez nie pełnoletności wynika z przyjętej przez ustawodawcę zasady, że po osiągnięciu przez dziecko pełnoletności tylko ono powinno decydować, czy chce ustalenia bądź zaprzeczenia swego pochodzenia. Konsekwentnie więc art. 63 k.r.o. wyłącza dopuszczalność wytoczenia powództwa o