Uzasadnienie
| WYROK |
z dnia 17 czerwca 2026 r.
|
| Sygn. akt SK 81/23 |
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ |
Uzasadnienie
I
1. W skardze konstytucyjnej z 4 sierpnia 2022 r. R.P. (dalej: skarżący) wniósł o zbadanie zgodności art. 52 ust. 5 ustawy
z dnia 9 października 2009 r. o dyscyplinie wojskowej (Dz. U. z 2021 r. poz. 1489; dalej: u.d.w.) w zakresie, w jakim „na
postanowienie organu odwoławczego zażalenie nie przysługuje”, z:
– art. 24 w związku z art. 176 ust. 1 w związku z art. 31 ust. 3 Konstytucji,
– art. 32 ust. 1 w związku z art. 176 ust. 1 w związku z art. 31 ust. 3 Konstytucji,
– art. 64 w związku z art. 176 ust. 1 w związku z art. 31 ust. 3 Konstytucji,
– art. 45 ust. 1 w związku z art. 78 oraz w związku z art. 176 ust. 1 w związku z art. 31 ust. 3 Konstytucji.
1.1. Skarga konstytucyjna została wniesiona na tle następującego stanu faktycznego:
Orzeczeniem ze stycznia 2022 r. dowódca jednostki wojskowej ukarał skarżącego karą dyscyplinarną usunięcia z zawodowej służby
wojskowej.
Po rozpoznaniu wniesionego przez skarżącego odwołania Wojskowy Sąd Garnizonowy (dalej: WSG) postanowieniem z marca 2022 r.
utrzymał w mocy powyższe orzeczenie. Na to postanowienie skarżący złożył „odwołanie/zażalenie”.
Prezes WSG zarządzeniem z kwietnia 2022 r. odmówił przyjęcia zażalenia, uznając taki środek zaskarżenia za niedopuszczalny
z mocy ustawy.
Skarżący złożył zażalenie na powyższe zarządzenie. Postanowieniem z 30 maja 2022 r., sygn. akt […], Wojskowy Sąd Okręgowy
(dalej: WSO) nie uwzględnił zażalenia i utrzymał w mocy zarządzenie prezesa WSG. WSO wskazał w uzasadnieniu, że WSG działający
jako organ drugiej instancji prawidłowo ocenił rozstrzygnięcie organu dyscyplinarnego pierwszej instancji.
1.2. W ocenie skarżącego, zakwestionowany przepis pozbawia go prawa do sprawiedliwego i jawnego rozpatrzenia sprawy bez nieuzasadnionej
zwłoki