Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 14 listopada 2023 r.
|
| Sygn. akt SK 82/23 |
Uzasadnienie
I
1. W skardze konstytucyjnej z 31 sierpnia 2022 r. K.S. (dalej: skarżąca) wniosła o stwierdzenie, że: 1) art. 5 ust. 1 pkt
1 lit. b oraz art. 17 ust. 1 ustawy z dnia 5 grudnia 2008 r. o zapobieganiu oraz zwalczaniu zakażeń i chorób zakaźnych u ludzi
(Dz. U. z 2019 r. poz. 1239; dalej: ustawa o zwalczaniu chorób zakaźnych) są niezgodne z wywodzoną z art. 2 Konstytucji zasadą
dostatecznej określoności przepisów prawa oraz z art. 47 w związku z art. 31 ust. 3 Konstytucji, 2) § 3 rozporządzenia Ministra
Zdrowia z dnia 18 sierpnia 2011 r. w sprawie obowiązkowych szczepień ochronnych (Dz. U. z 2018 r. poz. 753; dalej: rozporządzenie
o szczepieniach) jest niezgodny z wywodzoną z art. 2 Konstytucji zasadą dostatecznej określoności przepisów prawa oraz z art.
47 w związku z art. 31 ust. 3 Konstytucji, 3) art. 17 ust. 11 ustawy o zwalczaniu chorób zakaźnych w związku z § 5 rozporządzenia
o szczepieniach jest niezgodny z art. 47 w związku z art. 31 ust. 3, w związku z art. 87 Konstytucji.
1.1. Skarga konstytucyjna została wniesiona w związku z następującym stanem faktycznym.
Skarżąca nie poddała małoletniego dziecka szczepieniu w terminach wynikających z komunikatu Głównego Inspektora Sanitarnego
(dalej: GIS) w sprawie Programu Szczepień Ochronnych (dalej: PSO). Postanowieniem z 29 listopada 2017 r. wojewoda nałożył
na skarżącą grzywnę w celu przymuszenia. Jednocześnie skarżącej został doręczony tytuł wykonawczy wystawiony przez Państwowego
Powiatowego Inspektora Sanitarnego (dalej: PPIS).
Skarżąca zaskarżyła zarówno postanowienie o nałożeniu grzywny, jak i tytuł wykonawczy. Postanowieniem z 15 stycznia 2018 r.
PPIS oddalił zarzuty zgłoszone przez skarżącą. Powyższe postanowienie zostało zaskarżone do Państwowego Wojewódzkiego Inspektora
Sanitarnego, który postanowieniem z 13 lutego 2018 r. utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie.
Jednocześnie postanowieniem