Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 19 marca 2025 r.
|
| Sygn. akt SK 83/23 |
Uzasadnienie
I
1. W skardze konstytucyjnej z 31 sierpnia 2022 r. skarżąca wniosła o zbadanie zgodności:
1) art. 5 ust. 1 pkt 1 lit. b oraz art. 17 ust. 1 ustawy z dnia 5 grudnia 2008 r. o zapobieganiu oraz zwalczaniu zakażeń i
chorób zakaźnych u ludzi (Dz. U. z 2019 r. poz. 1239; dalej: ustawa o zwalczaniu chorób zakaźnych) z art. 2 oraz art. 47 w
związku z art. 31 ust. 3 Konstytucji,
2) § 3 rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 18 sierpnia 2011 r. w sprawie obowiązkowych szczepień ochronnych (Dz. U. z 2018
r. poz. 753; dalej: rozporządzenie o szczepieniach) z art. 2 oraz art. 47 w związku z art. 31 ust. 3 Konstytucji,
3) art. 17 ust. 11 ustawy o zwalczaniu chorób zakaźnych w związku z § 5 rozporządzenia o szczepieniach z art. 47 w związku
z art. 31 ust. 3 w związku z art. 87 Konstytucji.
1.1. Skarga została wniesiona na tle następującego stanu faktycznego:
Skarżąca nie poddała małoletniego dziecka szczepieniom ochronnym w terminach wynikających z komunikatu Głównego Inspektora
Sanitarnego w sprawie Programu Szczepień Ochronnych. Wojewoda […] postanowieniem nałożył na skarżącą grzywnę w celu przymuszenia
do zaszczepienia dziecka, a Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w C. wystawił w tej sprawie tytuł wykonawczy. Skarżąca
zaskarżyła zarówno postanowienie o nałożeniu grzywny, jak i tytuł wykonawczy. Minister Zdrowia postanowieniem z 22 sierpnia
2018 r. utrzymał w mocy postanowienie Wojewody, co skarżąca zaskarżyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie
(dalej: WSA). WSA wyrokiem z 8 maja 2019 r. skargę oddalił. Skarżąca złożyła skargę kasacyjną do Naczelnego Sądu Administracyjnego,
który wyrokiem z 25 maja 2022 r. skargę oddalił.
2. W piśmie z 14 września 2023 r. Prokurator Generalny przedstawił stanowisko w sprawie wskazując, że