Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 15 grudnia 2008 r.
|
| Sygn. akt SK 84/06 |
Uzasadnienie:
I
1. W skardze konstytucyjnej z 28 marca 2006 r. Marek Zmaliński zarzucił niezgodność art. 3989 ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. – Kodeks postępowania cywilnego (Dz. U. Nr 43, poz. 296, ze zm.; dalej: k.p.c.) z art.
2, art. 30, art. 31 ust. 3, art. 32, art. 77 ust. 2 i art. 183 Konstytucji (wszystkie w związku z art. 45 ust. 1 Konstytucji)
oraz z art. 45 ust. 1 Konstytucji.
Skarga konstytucyjna została wniesiona w związku z następującym stanem faktycznym:
Dnia 28 lipca 2003 r. skarżący wniósł pozew przeciwko Skarbowi Państwa o odszkodowanie w wysokości wynagrodzenia za pozostawanie
bez pracy w latach 1993-1996. Sąd Okręgowy oddalił powództwo skarżącego. Wyrokiem z 31 marca 2005 r. Sąd Apelacyjny oddalił
apelację. Postanowieniem z 7 grudnia 2005 r. Sąd Najwyższy (sygn. akt I CSK 79/05) omówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.
Zdaniem skarżącego zakwestionowane w skardze przepisy naruszają prawo do sprawiedliwego rozpatrzenia sprawy poprzez brak uzasadnienia
decyzji odmownej, uznaniowość oraz „nieusprawiedliwioną na gruncie prawa do sądu odmowę rozpatrzenia sprawy”. W jego opinii
sprawą w postępowaniu kasacyjnym są podstawy skargi określone w art. 3983 k.p.c., a nie przesłanki przedsądu określone w art. 3989 k.p.c. Dlatego też swoboda ustawodawcy określania podstaw skargi kasacyjnej nie dotyczy swobody kształtowania procedury rozpatrywania
określonej sprawy, a ewentualna odmowa rozpatrzenia skargi w oparciu o art. 3989 k.p.c. jest nieusprawiedliwiona i narusza zawarte w art. 45 Konstytucji prawo do rozstrzygnięcia sprawy, a także zasadę zaufania
obywateli do państwa i stanowionego przez nie prawa (art. 2 Konstytucji).
W opinii skarżącego skarga kasacyjna powinna realizować prawo do sprawiedliwego rozpatrzenia sprawy, a także służyć sprawowaniu
przez Sąd Najwyższy nadzoru judykacyjnego. Tymczasem przesłanki rozpoznania skargi kasacyjnej, określone w art. 3989 k.p.c., nie