1. M.J. (dalej: skarżący) wniósł do Trybunału Konstytucyjnego dwie skargi konstytucyjne (sygn. SK 85/19 oraz SK 96/19) dotyczące
zgodności z Konstytucją art. 77 § 1 i § 9 ustawy z dnia 27 lipca 2001 r. – Prawo o ustroju sądów powszechnych (Dz. U. z 2016
r. poz. 2062, ze zm.; dalej: p.u.s.p.) stanowiących podstawę do delegowania sędziego do pracy w sądzie wyższej instancji oraz
innych pobocznych kwestii. Przesądziło to o połączeniu ich przez Prezesa Trybunału Konstytucyjnego zarządzeniem z 16 marca
2022 r. do wspólnego rozpoznania pod sygnaturą SK 85/19. Dla porządku należy wskazać, że przepisy, których ocena była przedmiotem
niniejszego postępowania mają następujące brzmienie:
1) art. 77 § 1 p.u.s.p.: „Minister Sprawiedliwości może delegować sędziego, za jego zgodą, do pełnienia obowiązków sędziego
lub czynności administracyjnych:
1) w innym sadzie równorzędnym lub niższym, a w szczególnie uzasadnionych wypadkach także w sadzie wyższym, mając na względzie
racjonalne wykorzystanie kadr sądownictwa powszechnego oraz potrzeby wynikające z obciążenia zadaniami poszczególnych sądów,
2) w Ministerstwie Sprawiedliwości lub innej jednostce organizacyjnej podległej Ministrowi Sprawiedliwości albo przez niego
nadzorowanej,
2a) w Kancelarii Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej – na wniosek Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej,
2b) w urzędzie obsługującym ministra właściwego do spraw zagranicznych – na wniosek ministra właściwego do spraw zagranicznych,
3) w Sądzie Najwyższym – na wniosek Pierwszego Prezesa Sądu Najwyższego albo Prezesa Sądu Najwyższego kierującego pracą Izby
Dyscyplinarnej w odniesieniu do sędziów delegowanych do tej izby,
4) w sądzie administracyjnym – na wniosek Prezesa Naczelnego Sądu Administracyjnego
– na czas określony, nie dłuższy niż 2 lata, albo na czas nieokreślony”,
2) art. 77 § 9 p.u.s.p.: „W szczególnie uzasadnionych wypadkach prezes sądu apelacyjnego może delegować sędziego sądu rejonowego
albo sędziego sądu okręgowego do pełnienia obowiązków