Wyrok TK z dnia 29 stycznia 2025, sygn. SK 87/19

Sygnatura: SK 87/19
Data orzeczenia: 29 stycznia 2025
Sąd: Trybunał Konstytucyjny, Warszawa (TK)
Rodzaj: Wyrok

Teza

Trybunał Konstytucyjny rozstrzygnął, że przymus adwokacko-radcowski przy sporządzaniu skargi kasacyjnej do NSA, uregulowany w art. 175 § 1 p.p.s.a., nie narusza konstytucyjnego prawa do sądu i dwuinstancyjności, ponieważ służy zapewnieniu profesjonalizmu i efektywności postępowania, a instytucja pomocy prawnej z urzędu usuwa ewentualne bariery ekonomiczne.

Istota

Sprawa dotyczyła połączonych skarg konstytucyjnych M.J. i spółki […] sp. z o.o. M.J. skarżył się na przepisy Kodeksu postępowania cywilnego (art. 123 § 2 i art. 39823 § 2 zd. drugie) oraz Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (art. 175 § 1 i art. 258 § 1), zarzucając naruszenie prawa do sądu i prawa do dwuinstancyjności poprzez uprawnienie referendarzy sądowych do orzekania w sprawach pomocy prawnej z urzędu oraz wprowadzenie przymusu adwokacko-radcowskiego dla skarg kasacyjnych. Spółka skarżyła się wyłącznie…

jeszcze 179 słów

Pełna notatka w aplikacji QuickMap

Notatka QuickMap to nasza wartość dodana — zaloguj się lub załóż konto, aby przeczytać całość w aplikacji.

Zaloguj się Wypróbuj za darmo

Sentencja

orzeka: Art. 175 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935, ze zm.) jest zgodny z art. 45 ust. 1 w związku z art. 176 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej.

Uzasadnienie

WYROK
z dnia 29 stycznia 2025 r.
Sygn. akt SK 87/19
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

WYROK

z dnia 29 stycznia 2025 r.

Sygn. akt SK 87/19

W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Uzasadnienie

1. M.J. (dalej: skarżący) 5 listopada 2018 r. (data nadania) wniósł do Trybunału Konstytucyjnego skargę konstytucyjną, która (w zakresie, w jakim Trybunał Konstytucyjny nadał jej dalszy bieg) dotyczyła badania zgodności:

a) art. 123 § 2 oraz art. 39823 § 2 zdanie drugie ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. – Kodeks postępowania cywilnego (Dz. U. z 2018 r. poz. 155, ze zm.; dalej: k.p.c.) z art. 45 ust. 1 oraz art. 45 ust. 1 w związku z art. 2 Konstytucji,

b) art. 175 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718, ze zm.; dalej: p.p.s.a.) z art. 45 ust. 1, art. 45 ust. 1 w związku z art. 176 ust. 1, art. 176 ust. 1 w związku z art. 45 ust. 1 oraz art. 32 ust. 2 w związku z art. 45 ust. 1 Konstytucji,

c) art. 258 § 1 p.p.s.a. z art. 45 ust. 1 oraz art. 45 ust. 1 w związku z art. 2 Konstytucji.

1.1. Skarga konstytucyjna została wniesiona na tle następującego stanu faktycznego.

Postanowieniem z marca 2017 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze, po rozpatrzeniu zażalenia skarżącego na postanowienie Prezydenta Miasta ze stycznia 2017 r. w przedmiocie stanowiska wierzyciela dotyczącego zgłoszonych przez zobowiązanego (czyli skarżącego) zarzutów na postępowanie egzekucyjne, utrzymało je w mocy.

Skarga na powyższe rozstrzygnięcie, którą wniósł skarżący, została odrzucona przez Wojewódzki Sąd Administracyjny (dalej: WSA) w postanowieniu z czerwca 2017 r.

W piśmie z lipca 2017 r. skarżący wystąpił do WSA z wnioskiem „o ustanowienie pełnomocnika z urzędu celem zaskarżenia do NSA orzeczenia WSA z dnia 14 czerwca 2017 r.”. Postanowieniem z września 2017

jeszcze 7951 słów

Przeczytaj pełną treść uzasadnienia

Widzisz ~30% uzasadnienia. Zaloguj się lub załóż konto, aby przeczytać całość w aplikacji QuickMap.

Zaloguj się Wypróbuj za darmo

Szukasz podobnych spraw?

QuickMap AI przeszukuje 2,87 mln dokumentów podatkowych i zwraca dopasowane orzeczenia z analizą linii orzeczniczej.

Wypróbuj za darmo