Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 11 marca 2025 r.
|
| Sygn. akt SK 89/24 |
Uzasadnienie
I
1. W skardze konstytucyjnej z 5 lipca 2023 r. (data nadania: 30 sierpnia 2023 r.) A.Ł. (dalej: skarżąca), działając w imieniu
własnym i w imieniu córki, wniosła o stwierdzenie przez Trybunał Konstytucyjny, że:
1) art. 5 ust. 1 pkt 1 lit. b oraz art. 17 ust. 1 ustawy z dnia 5 grudnia 2008 r. o zapobieganiu oraz zwalczaniu zakażeń i
chorób zakaźnych u ludzi (Dz. U. z 2019 r. poz. 1239; dalej: u.z.c.z. lub ustawa o zwalczaniu chorób zakaźnych) są niezgodne
z art. 2 oraz z art. 47 w związku z art. 31 ust. 3 Konstytucji;
2) § 3 rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 18 sierpnia 2011 r. w sprawie obowiązkowych szczepień ochronnych (Dz. U. z 2018
r. poz. 753; dalej: rozporządzenie MZ z 2011 r.) jest niezgodny z art. 2 oraz z art. 47 w związku z art. 31 ust. 3 Konstytucji;
3) art. 17 ust. 11 u.z.c.z. w związku z § 5 rozporządzenia MZ z 2011 r. są niezgodne z art. 47 w związku z art. 31 ust. 3,
w związku z art. 87 Konstytucji.
1.1. Skarżąca wniosła skargę konstytucyjną na tle następującego stanu faktycznego:
Postanowieniem z 10 października 2018 r. Wojewoda […] nałożył na skarżącą grzywnę w celu przymuszenia do wykonania obowiązku
polegającego na poddaniu małoletniego dziecka obowiązkowym szczepieniom ochronnym. Postanowienie to zostało następnie utrzymane
w mocy postanowieniem Ministra Zdrowia z 6 czerwca 2019 r. Wyrokiem z 10 grudnia 2019 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w
Warszawie oddalił skargę wniesioną przez skarżącą, natomiast wyrokiem z 9 maja 2023 r. Naczelny Sąd Administracyjny oddalił
jej skargę kasacyjną.
1.2. Zdaniem skarżącej, zakwestionowane w skardze konstytucyjnej przepisy mają naruszać: 1) zasadę dostatecznej określoności
przepisów prawa (wywodzoną z art. 2 Konstytucji); 2)