Uzasadnienie
| WYROK |
z dnia 12 grudnia 2000 r.
|
| Sygn. akt SK 9/00 * |
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ |
Uzasadnienie:
I
1. 22 lipca 1999 r. do Trybunału Konstytucyjnego wpłynęła skarga konstytucyjna Jana W., w której pełnomocnik skarżącego wniósł
o stwierdzenie niezgodności art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 2 września 1994 r. o dodatku i uprawnieniach przysługujących żołnierzom
zastępczej służby wojskowej przymusowo zatrudnianym w kopalniach węgla, kamieniołomach i zakładach wydobywania rud uranu (Dz.U.
Nr 111, poz. 537 ze zm.) z art. 32 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej. W uzasadnieniu skargi, skarżący przytoczył
następujące okoliczności.
Decyzją z 31 października 1997 r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych w Opatowie odmówił Janowi W. prawa do dodatku pieniężnego.
Podstawą odmowy był art. 1 ustawy z dnia 2 września 1994 r. o dodatku i uprawnieniach przysługujących żołnierzom zastępczej
służby wojskowej przymusowo zatrudnianym w kopalniach węgla, kamieniołomach i zakładach wydobywania rud uranu (Dz.U. Nr 111,
poz. 537 ze zm.), określający uprawnionych do dodatku odbywających służbę wojskową w latach 1949-1956, podczas gdy skarżący
służbę taką odbywał od 23 stycznia 1957 r. do 28 grudnia 1958 r. Sąd Wojewódzki w Tarnobrzegu wyrokiem z 14 maja 1998 r. (sygn. akt III U 1375/97) oddalił odwołanie od decyzji ZUS stwierdzając, iż okres służby wnioskodawcy nie mieści się w ramach czasowych zakreślonych
przez art. 1 ust. 1 ustawy. Sąd Apelacyjny w Rzeszowie wyrokiem z 25 września 1998 r. (sygn. akt III AUa 337/98) oddalił wniesioną apelację na tej samej podstawie. Od wyroku Sądu Apelacyjnego, skarżący wniósł kasację do Sądu Najwyższego,
zarzucając naruszenie art. 5 kc. Sąd Najwyższy – Izba Administracyjna, Pracy i Ubezpieczeń Społecznych wyrokiem z 26 maja
1999 r. (sygn. akt II UKN 669/98) oddalił kasację stwierdzając, iż zarzut naruszenia prawa materialnego jest nieuzasadniony.
Skarżący twierdzi, iż nabył prawo do dodatku pieniężnego i uprawnień na równi