Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 24 lipca 2024 r.
|
| Sygn. akt SK 91/22 |
Uzasadnienie
I
1. W skardze konstytucyjnej wniesionej do Trybunału Konstytucyjnego 27 maja 2021 r. (data nadania) R.M. (dalej: skarżący),
reprezentowany przez pełnomocnika z wyboru, zaskarżył § 2 pkt 1 i 2 w związku z § 19 pkt 1 w związku z § 4 ust. 1 i 3 rozporządzenia
Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy
prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz. U. poz. 1714; dalej: rozporządzenie z 2016 r.), jako niezgodny art. 64 ust.
2 w związku z art. 31 ust. 3, art. 32 ust. 1 zdanie drugie i art. 92 ust. 1 zdanie pierwsze Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej
Postanowieniem z 17 marca 2021 r. (sygn. akt […]) Sąd Apelacyjny w P. zasądził na rzecz skarżącego kwotę 221,40 zł (w tym
VAT) tytułem zwrotu kosztów obrony z urzędu w postępowaniu odwoławczym, nie uwzględniając tym samym wniosku obrońcy o zasądzenie
kosztów obrony ponad tę kwotę. W uzasadnieniu Sąd Apelacyjny w P. powołał się na § 1 pkt 1 i 2 rozporządzenia z 2016 r. zwracając
obrońcy skazanego koszty obrony udzielonej z urzędu w postępowaniu odwoławczym, obejmujące opłatę ustaloną w oparciu o przepisy
z § 19 pkt 1 w związku z § 4 ust. 1 i 3 powołanego rozporządzenia. Na powyższe postanowienie skarżący złożył zażalenie. Postanowieniem
z 11 maja 2021 r. (sygn. akt […]) Sąd Apelacyjny w P. utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie, również powołując się na przywołane
przepisy rozporządzenia z 2016 r.
Skarżący uznał, że takie rozstrzygnięcie zostało wydane z naruszeniem art. 64 ust. 2 w związku z art. 31 ust. 3, art. 32 ust.
1 zdanie drugie i art. 92 ust. 1 zdanie pierwsze Konstytucji „w ten sposób, że skarżącemu – adwokatowi,