Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 25 lipca 2024 r.
|
| Sygn. akt SK 92/22 |
Uzasadnienie
I
1. W skardze konstytucyjnej z 9 sierpnia 2021 r. R.M. (dalej: skarżący), wniósł o stwierdzenie niezgodności § 19 pkt 3 rozporządzenia
Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy
prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz. U. poz. 1714; dalej: rozporządzenie MS) z art. 64 ust. 2 w związku z art.
31 ust. 3, art. 32 ust. 1 zdanie drugie i art. 92 ust. 1 zdanie pierwsze Konstytucji.
1.1. Brzmienie § 19 pkt 3 rozporządzenia MS jest następujące:
„Opłaty wynoszą za obronę przed sądem w postępowaniu wykonawczym: w sprawie o warunkowe przedterminowe zwolnienie lub odwołanie
takiego zwolnienia – 120 zł.”.
1.2. W uzasadnieniu sformułowanych zarzutów skarżący wskazał, że skarżącemu – adwokatowi, który został wyznaczony jako obrońca
z urzędu – został przyznany zwrot kosztów obrony udzielonej skazanemu w postępowaniu odwoławczym o połowę niższy, niż zostałby
przyznany obrońcy lub pełnomocnikowi ustanowionemu z wyboru w tej samej sprawie (skarga, s. 6).
Skarżący odwołał się do wyroku Trybunału Konstytucyjnego z 23 kwietnia 2020 r. sygn. SK 66/19, w którym, w ocenie Trybunału,
„brak jakichkolwiek racjonalnych argumentów (nie tylko konstytucyjnych), które uzasadniałyby dyskryminujące traktowanie pełnomocników
w zależności od tego, czy działają oni z wyboru, czy też zostali ustanowieni z urzędu” (skarga, s. 7).
Zdaniem skarżącego „[a]naliza statusu adwokatów i ich roli w postępowaniu, w którym występują jako podmioty powołane i zobowiązane
do zastępstwa prawnego, prowadzi do uznania, że różnicowanie ich wynagrodzenia (tj. obniżenie pełnomocnikom z urzędu o połowę
wynagrodzenia, które otrzymaliby, gdyby występowali w sprawie jako pełnomocnicy z wyboru) nie ma konstytucyjnego uzasadnienia.
Odstępstwo od zasady równości, w tym również równej ochrony praw majątkowych, jest więc niedopuszczalne” (skarga, s. 8).
Skarżący