Postanowienie TK z dnia 02 kwietnia 2008, sygn. SK 93/06

1. W skardze konstytucyjnej z 26 kwietnia 2006 r. skarżąca STRABAG spółka z o.o. z siedzibą w Warszawie (dalej: skarżąca) wniosła o stwierdzenie, że art. 7 ust. 3 i 4 oraz art. 17 ust. 1 pkt 23 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz. U. z 1993 r. Nr 106, poz. 482, ze zm.; dalej: u.p.d.p.) w zakresie, w jakim dotyczą możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów straty powstałej przy realizacji kontraktów finansowanych ze środków bezzwrotnej pomocy zagranicznej, są niezgodne z art. 64 ust. 1 i 3, art. 31 ust. 3 oraz art. 2 Konstytucji.

Skarga została wniesiona w związku z następującym stanem faktycznym.

W 1997 r. skarżąca brała udział w realizacji kontraktu na modernizację autostrady A-6 obejmującego budowę dojazdu do przejścia granicznego w Kołbaskowie. Inwestycja ta stanowiła efekt porozumienia zawartego 19 lipca 1995 r. pomiędzy Władzą Wdrażającą Komitetu Integracji Europejskiej a Dyrekcją Okręgową Dróg Publicznych w Szczecinie o realizacji Programu współpracy przygranicznej Polska – Niemcy PHARE 1994 r. oraz umowy finansowej PI.9402. Wykonanie inwestycji Dyrekcja Okręgowa Dróg Publicznych w Szczecinie zleciła STRABAG International GmbH z siedzibą w Kolonii, która zawarła następnie 13 września 1996 r. umowę cesji ze skarżącą, przekazując na jej rzecz prawa i zobowiązania wynikające z kontraktu, a w szczególności wykonanie całości określonych w nim robót. Dyrekcja Okręgowa Dróg Publicznych w Szczecinie uznała, że głównym wykonawcą kontraktu jest STRABAG International GmbH, który przetarg wygrał i z tą firmą dokonywała wszelkich rozliczeń finansowych. Należności za wykonane prace zafakturowane przez STRABAG International GmbH pochodziły ze środków PHARE i przekazywane były na jej wolny rachunek zagraniczny. Z tego rachunku następowały płatności na rzecz skarżącej. Obie spółki we wspomnianej wyżej umowie z 13 września 1996 r. ustaliły, że