Postanowienie TK z dnia 05 marca 2008, sygn. SK 95/06

1. W skardze konstytucyjnej Piotr Kaczmarek, Stanisław Sobkowiak i Anna Szyndlar zarzucili, że art. 134 § 1 i 5 oraz art. 135 § 1, 5 i 6 ustawy z dnia 27 lipca 2001 r. – Prawo o ustroju sądów powszechnych (Dz. U. Nr 98, poz. 1070, ze zm.; dalej: u.s.p.) są niezgodne z art. 2, art. 45 ust. 1, art. 178, art. 179, art. 180 ust. 1 i 2 oraz z art. 181 Konstytucji.

Skarżący zawiadomili Prokuraturę Rejonową w Gostyniu o popełnieniu przez adwokata, będącego ich pełnomocnikiem procesowym w różnych postępowaniach, czynu określonego w art. 231 § 1 kodeksu karnego. Śledztwo, przeprowadzone na podstawie wspomnianego doniesienia, zostało, postanowieniem z 28 czerwca 2005 r., umorzone wobec stwierdzenia, że czynu nie popełniono. Skarżący wnieśli na wspomniane postanowienie zażalenie. Zarządzeniem z 4 sierpnia 2005 r. Prokuratura Rejonowa w Gostyniu nie przyjęła zażalenia w odniesieniu do Piotra Kaczmarka, uzasadniając to wyłączeniem postępowania, co do tego skarżącego, do odrębnego postępowania; przyjęła je natomiast w odniesieniu do pozostałych skarżących. Na zarządzenie to Piotr Kaczmarek wniósł zażalenie, które zostało przekazane Prokuraturze Okręgowej w Poznaniu. Prokurator okręgowy wniósł o utrzymanie zaskarżonych postanowienia i zarządzenia z tą zmianą, że przyczyną umorzenia śledztwa winno być stwierdzenie braku ustawowych znamion czynu zabronionego. Sąd Rejonowy w Lesznie, orzekający w składzie jednego sędziego (asesora sądowego), utrzymał w mocy, postanowieniem z 10 kwietnia 2006 r., zaskarżone zarządzenie z 4 sierpnia 2005 r. oraz postanowienie z 28 czerwca 2005 r.

Skarżący podnieśli, że z zasady demokratycznego państwa prawnego powiązanej z zasadami wynikającymi z art. 45 ust. 1 Konstytucji wynika, że istotną wartością, gwarantującą w państwie prawa należytą ochronę praw i wolności obywatelskich, jest jakość orzekania sądowego. Ochrona taka jest realizowana przez nadanie odpowiedniego, konstytucyjnego statusu osobom realizującym wymiar sprawiedliwości