Postanowienie TK z dnia 15 października 2024, sygn. SK 97/22

1. W skardze konstytucyjnej z 26 stycznia 2021 r., uzupełnionej w piśmie procesowym z 28 lutego 2022 r., K.Ł. (dalej: skarżący) wniósł o stwierdzenie niezgodności art. 6 § 1 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. – Kodeks karny wykonawczy (Dz. U. z 2021 r. poz. 53; dalej: k.k.w. lub kodeks karny wykonawczy) w zakresie, w jakim „nie daje podstaw do zaskarżenia zażaleniem postanowienia sądu w przedmiocie wstrzymania wykonania orzeczenia, wydanego w trybie art. 9 § 4 [k.k.w.]”, z art. 78 w związku z art. 176 ust. 1 w związku z art. 45 ust. 1 Konstytucji.

1.1. Skarga konstytucyjna została wniesiona w związku z następującą sprawą:

Wyrokiem z 23 czerwca 2020 r. Sąd Rejonowy w K. wymierzył skarżącemu m.in. karę sześciu miesięcy pozbawienia wolności. Obrońca skarżącego wniósł o odroczenie wykonania kary pozbawienia wolności oraz o wstrzymanie wykonania tej kary. Postanowieniem z 23 lipca 2020 r. Sąd Rejonowy w K. odmówił wstrzymania wykonania orzeczonej kary pozbawienia wolności. Zarządzeniem z 11 września 2020 r. sędzia Sądu Rejonowego w K. odmówił przyjęcia zażalenia na to postanowienie. Postanowieniem z 22 października 2020 r. Sąd Okręgowy w K., po rozpoznaniu zażalenia obrońcy skarżącego, utrzymał zarządzenie w mocy. Skarżący wskazał to postanowienie jako ostateczne orzeczenie o jego konstytucyjnych prawach i wolnościach.

1.2. Zdaniem skarżącego, „jego konstytucyjne prawa zostały naruszone w taki sposób, że pozbawiono go możliwości zaskarżenia zażaleniem postanowienia sądu w przedmiocie odmowy wstrzymania wykonania orzeczenia, wydanego w trybie art. 9 § 4 [k.k.w.]” (skarga, s. 2). Skarżący argumentował, że zaskarżony art. 6 § 1 k.k.w. stanowi, iż skazany może wnosić zażalenie na postanowienie sądu wydane w postępowaniu wykonawczym jedynie w wypadkach wskazanych w ustawie. Kodeks karny wykonawczy nie przewiduje jednak kontroli instancyjnej postanowienia sądu dotyczącego wstrzymania wykonania orzeczenia,