Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 6 października 2004 r.
|
| Sygn. akt Ts 1/04 |
Uzasadnienie:
W skardze konstytucyjnej złożonej do Trybunału Konstytucyjnego 23 grudnia 2003 r. skarżący zarzucili art. 151 ustawy z dnia
23 kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilny (Dz. U. Nr 16, poz. 93 ze zm.) oraz art. 39318 ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. – Kodeks postępowania cywilnego (Dz. U. Nr 43, poz. 296 ze zm.) niezgodność z art. 77 Konstytucji.
Działając w oparciu o pierwszy ze wskazanych przepisów Sąd Apelacyjny w Białymstoku – Wydział I Cywilny wyrokiem z 3 lipca
2002 r. (sygn. akt I ACa 288/02) zmienił zaskarżony wyrok Sądu Okręgowego w Olsztynie z 25 lutego 2002 r. stwierdzając, iż
żądania skarżących nie mieszczą się w hipotezie art. 151 k.c. Na podstawie art. 393 k.p.c. Sąd Najwyższy postanowieniem z
27 czerwca 2003 r. (sygn. akt IV CZ 60/03), doręczonym 15 października 2003 r., oddalił zażalenie na postanowienie Sądu Apelacyjnego
w Białymstoku z 27 lutego 2003 r. (sygn. akt I ACa 288/02) oddalające wniosek skarżących o przywrócenie terminu do wniesienia
zażalenia i odrzucające to zażalenie, stwierdzając brak okoliczności uzasadniających uznanie, iż uchybienie terminowi do wniesienia
zażalenia w przedmiocie odrzucenia kasacji nastąpiło bez winy stron.
Działając w oparciu o zaskarżone przepisy sądy, w opinii skarżących, pozbawiły ich prawa do wynagrodzenia za szkody, jakie
im zostały wyrządzone przez niezgodne z prawem działanie Sądu Apelacyjnego w Białymstoku, a także zamknęły im drogę do dochodzenia
praw zagwarantowanych w Konstytucji. Uzasadniając powyższe zarzuty skarżący odwoływali się nie tyle do brzmienia zaskarżonych
przepisów, ile wykazywali nieprawidłowości w postępowaniu orzekających w sprawie organów.
W piśmie procesowym nadesłanym w odpowiedzi na zarządzenie sędziego z 20 stycznia 2004 r. wzywające do uzupełnienia braków
skargi konstytucyjnej