Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 25 kwietnia 2007 r.
|
| Sygn. akt Ts 1/06 |
Uzasadnienie:
W skardze konstytucyjnej z 29 grudnia 2005 r. wniesiono o stwierdzenie niezgodności art. 221 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002
r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm.; dalej: p.s.a.) oraz § 5 ust. 2
rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu
przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193) z art. 45 ust. 1 oraz art. 77 ust. 2 Konstytucji.
Skarżący zarzucił naruszenie art. 45 ust. 1 i art. 77 ust. 2 Konstytucji polegające na zamknięciu drogi do dochodzenia swoich
praw na drodze sądowej oraz prawa do rozpatrzenia sprawy przez właściwy sąd poprzez pozbawienie go możliwości uiszczenia wpisu
stałego od skargi kasacyjnej na wezwanie sądu wówczas, gdy jest zastępowany przez adwokata lub radcę prawnego. Nałożenie obowiązku
uiszczania opłaty w sposób określony w ustawie jest zdaniem skarżącego nadmiernym utrudnieniem ograniczającym ochronę praw.
W przekonaniu skarżącego treść zaskarżonego przepisu art. 221 p.s.a. utrudnia lub wręcz uniemożliwia obywatelowi dochodzenie
roszczeń i praw przed sądem administracyjnym. Skarżący podniósł również zarzut niezgodności przepisu § 5 ust. 2 rozporządzenia
w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (dalej: rozporządzenie
w sprawie opłat) z art. 230 § 2 i art. 221 p.s.a. Wskazał, że zaskarżony przepis § 5 ust. 2 rozporządzenia w sprawie opłat
narusza także art. 45 ust. 1 i art. 77 ust. 2 Konstytucji, ponieważ niejasność związana z jego interpretacją prowadzi do zamknięcia
drogi sądowej.
Postanowieniem z 8 maja 2006 r. Trybunał Konstytucyjny odmówił nadania skardze konstytucyjnej dalszego biegu. Trybunał wskazał,
że charakter i wymogi wnoszenia skargi kasacyjnej w postępowaniu sądowoadministracyjnym określają szczegółowo przepisy art.
219, art. 221 oraz art. 230 i art.