Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 23 września 2013 r.
|
| Sygn. akt Ts 1/12 |
Uzasadnienie:
W skardze konstytucyjnej wniesionej do Trybunału Konstytucyjnego 29 grudnia 2011 r. (data nadania) J.B. (dalej: skarżący)
wystąpił o stwierdzenie niezgodności art. 357 § 1 i 2 w zw. z art. 13 § 2 w zw. z art. 7674 § 1 w zw. z art. 394 § 1 ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. – Kodeks postępowania cywilnego (Dz. U. Nr 43, poz. 296, ze zm.;
dalej: k.p.c.) w zw. z art. 139 ust. 1 pkt 4 w zw. z art. 140 ust. 1 pkt 3 w zw. z art. 142 ustawy z dnia 17 grudnia 1998
r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (Dz. U. z 2009 r. Nr 153, poz. 1227, ze zm.) z art. 2 w zw.
art. 45 ust. 1 Konstytucji.
Trybunał Konstytucyjny postanowieniem z 12 kwietnia 2012 r. odmówił nadania dalszego biegu skardze. Jako podstawę odmowy wskazał
– w myśl art. 46 ust. 1 ustawy z dnia 1 sierpnia 1997 r. o Trybunale Konstytucyjnym (Dz. U. Nr 102, poz. 643, ze zm.; dalej:
ustawa o TK) – przekroczenie trzymiesięcznego terminu do złożenia skargi konstytucyjnej. Trybunał przypomniał, że bieg tego
terminu ulega zawieszeniu, jeżeli skarżący wystąpi z wnioskiem o ustanowienie adwokata lub radcy prawnego z urzędu w celu
sporządzenia skargi konstytucyjnej (art. 48 ust. 2 zdanie drugie ustawy o TK). W sprawie skarżącego termin rozpoczął bieg
15 lipca 2011 r. (doręczenie ostatecznego orzeczenia) i uległ zawieszeniu od 20 lipca 2011 r. (złożenie wniosku o ustanowienie
pełnomocnika z urzędu) do 29 września 2011 r. (doręczenie pełnomocnikowi zawiadomienia o ustanowieniu w sprawie). Skarga konstytucyjna
została wniesiona 29 grudnia 2011 r., a zatem z przekroczeniem terminu określonego w art. 46 ust. 1 ustawy o TK.
Na powyższe postanowienie skarżący wniósł zażalenie,