Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 12 września 2000 r.
|
| Sygn. akt Ts 1/99 |
Uzasadnienie:
W skardze konstytucyjnej z 28 grudnia 1998 r. sporządzonej przez Daniela K., zarzucono sprzeczność § 13 zdanie pierwsze rozporządzenia
Ministra Sprawiedliwości z dnia 23 lutego 1995 r. w sprawie sposobu prowadzenia sądowego rejestru spółdzielni (Dz. U. Nr 23,
poz. 129) z art. 12, art. 31 ust. 2 oraz z art. 45 ust. 1 i art. 78 Konstytucji RP. Zdaniem skarżącego wyżej wymieniony §
13 narusza następujące konstytucyjne prawa i wolności: 1) zagwarantowaną artykułem 12 Konstytucji wolność tworzenia zrzeszeń,
2) wynikającą z art. 31 ust. 2 Konstytucji swobodę działania w ramach prawa, a także 3) prawo każdego do sprawiedliwego rozpatrzenia
sprawy przez sąd (art. 45 ust. 1 i art. 78 Konstytucji). Wskazane naruszenia są konsekwencją przyjęcia przez zaskarżony przepis
natychmiastowej skuteczności postanowienia sądu, którym zarządza on wpis do rejestru spółdzielni. Przyznanie wymienionemu
postanowieniu pełnej skuteczności przed jego uprawomocnieniem się, niweczy – zdaniem skarżącego – wolność zrzeszania się.
Wpisanie do rejestru jako nowych członków zarządu osób wybranych z naruszeniem prawa staje się wiążące dla wszystkich organów
publicznych. Osoby te uzyskują możliwość podejmowania działań w imieniu spółdzielni. Jeżeli działania te podejmowane są na
szkodę spółdzielni nie ma w praktyce środków prawnych pozwalających na zapobieżenie takiej działalności. W przekonaniu skarżącego,
właśnie § 13 zaskarżonego rozporządzenia umożliwił nowemu, a nieprawidłowo wybranemu, zarządowi m.in. postawienie wniosku
o likwidację spółdzielni, a w dalszej kolejności wydanie przez Sąd Rejonowy dla W.-F. w dniu 23 października 1998 r. postanowienia
o wpisaniu likwidacji spółdzielni do rejestru. Skarżący zarzucił ponadto, że § 13 zaskarżonego rozporządzenia został wydany
z naruszeniem delegacji ustawowej wynikającej z art. 13 ustawy z 16 września 1982 r. – Prawo spółdzielcze.
Trybunał Konstytucyjny postanowieniem z 23 listopada 1999 r. odmówił nadania skardze konstytucyjnej dalszego biegu z uwagi
na to, że skarżący nie skorzystał w