Postanowienie TK z dnia 20 lutego 2001, sygn. Ts 10/01

W skardze konstytucyjnej złożonej 18 stycznia 2001 r. pełnomocnik skarżącego wskazał jako przedmiot skargi wyrok z 25 listopada 1999 r. Sądu Rejonowego II Wydział Karny w Sieradzu (sygn. akt II K 592/98), który, zdaniem skarżącego, naruszył przewidziane przez art. 6 kpk prawo do obrony i obecności skarżącego podczas postępowania sądowego. Ponadto zakwestionowano zgodność wskazanego wyżej wyroku z art. 42 pkt 2 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej poprzez pozbawienie skarżącego prawa do udziału w postępowaniu sądowym we wszystkich jego etapach.

Trybunał Konstytucyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 79 ust. 1 Konstytucji RP przedmiotem skargi konstytucyjnej może być wyłącznie ustawa lub inny akt normatywny, na podstawie którego sąd lub organ administracji publicznej