Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 22 stycznia 2019 r.
|
| Sygn. akt Ts 10/08 |
Uzasadnienie
W skardze konstytucyjnej, wniesionej do Trybunału Konstytucyjnego 2 stycznia 2008 r., M. J. (dalej: skarżący) zarzucił, że
art. 415 § 5 zdanie drugie ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. – Kodeks postępowania karnego (ówcześnie: Dz. U. Nr 89, poz. 555,
ze zm.; obecnie: Dz. U. z 2018 r. poz. 1987, ze zm.) jest niezgodny z art. 2, art. 45 ust. 1 oraz art. 64 ust. 2 i 3 Konstytucji.
Zarządzeniem sędziego Trybunału Konstytucyjnego z 25 sierpnia 2008 r. wezwano pełnomocnika skarżącego do usunięcia braku formalnego
skargi konstytucyjnej przez dokładne określenie sposobu naruszenia konstytucyjnych praw i wolności skarżącego.
W wykonaniu powyższego zarządzenia, 8 września 2008 r., wpłynęło do Trybunału Konstytucyjnego pismo procesowe z 1 września
2008 r.
Trybunał powziął wątpliwość co do autentyczności widniejących pod tym pismem podpisu oraz pieczęci radcy prawnego G.K. Zaistniało
uzasadnione podejrzenie popełnienia czynu zabronionego, określonego w art. 270 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. – Kodeks karny
(ówcześnie: Dz. U. Nr 88, poz. 553, ze zm.; obecnie: Dz. U. z 2018 r. poz. 1600; dalej: k.k.), o czym Szef Biura Trybunału
Konstytucyjnego zawiadomił Prokuraturę Rejonową w T. pismem z 30 grudnia 2009 r. (znak: […]).
W tym stanie rzeczy, postanowieniem z 18 stycznia 2010 r., Trybunał Konstytucyjny, na podstawie art. 177 § 1 pkt 4 ustawy
z dnia 17 listopada 1964 r. – Kodeks postępowania cywilnego (ówcześnie: Dz. U. Nr 43, poz. 296, ze zm.; obecnie: Dz. U. z
2018 r. poz. 1360, ze zm.) w związku z art. 20 ustawy z dnia 1 sierpnia 1997 r. o Trybunale Konstytucyjnym (Dz. U. Nr 102,
poz. 643, ze zm.), zawiesił postępowanie, stwierdziwszy, że ewentualne nadanie biegu skardze konstytucyjnej zależy od rozstrzygnięcia
o popełnieniu czynu zabronionego.
Sąd Rejonowy w