Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 24 września 2013 r.
|
| Sygn. akt Ts 10/13 |
Uzasadnienie:
W skardze konstytucyjnej wniesionej do Trybunału Konstytucyjnego 10 stycznia 2013 r. (data nadania) B. i J. T. (dalej: skarżący)
zakwestionowali zgodność art. 5 ust. 1 pkt 2 lit. c ustawy z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych (Dz.
U. z 2010 r., Nr 95, poz. 1613, dalej: ustawa podatkowa) z art. 2 w związku z art. 32 ust. 1 i art. 84 Konstytucji w zakresie,
w jakim umożliwia obciążanie budynków lub ich części, określonych jako pozostałe, zróżnicowaną stawką podatku od nieruchomości,
czym narusza zasadę równego traktowania podatników przez władzę publiczną.
Zdaniem skarżących zakwestionowany przepis jest niezgodny z zasadą równego traktowania podatników przez organy podatkowe,
gdyż umożliwia opodatkowanie budynków i pomieszczeń różnymi stawkami podatku od nieruchomości (w zależności od funkcji pełnionej
przez dane pomieszczenie).
Postanowieniem z 8 maja 2013 r. Trybunał Konstytucyjny odmówił nadania dalszego biegu analizowanej skardze konstytucyjnej.
stwierdzając, że nie spełnia ona warunków określonych w art. 79 ust. 1 Konstytucji oraz w art. 46 ust. 1 ustawy o TK, gdyż
skarżący nie zaskarżyli do sądu administracyjnego wydanej w ich sprawie decyzji dotyczącej podatku od nieruchomości (mimo
że zostali pouczeni o takiej możliwości w decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Gdańsku). Tym samym nie doszło jeszcze
do wydania prawomocnego rozstrzygnięcia w sprawie będącej przedmiotem niniejszej skargi konstytucyjnej. Z tej racji Trybunał
Konstytucyjny nie mógł rozpoznać merytorycznie analizowanej skargi, jako złożonej przedwcześnie.
Trybunał stwierdził również, że skarżący nie powołali się na przepis, który mógłby być podstawą do konstruowania konkretnych
praw podmiotowych im przysługujących,