Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 22 czerwca 2011 r.
|
| Sygn. akt Ts 100/08 |
Uzasadnienie:
W skardze konstytucyjnej z 4 kwietnia 2008 r. skarżący Andrzej B. sformułował – ujęte w sposób interpretacyjny – zarzuty niezgodności
z Konstytucją następujących przepisów.
Przeciwko art. 18 ust. 1 w zw. z art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 10 maja 1990 r. – Przepisy wprowadzające ustawę o samorządzie
terytorialnym i ustawę o pracownikach samorządowych (Dz. U. Nr 32, poz. 191, ze zm.; dalej: u.p.w.s.t.) oraz w zw. z art.
2 § 3 ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. – Kodeks postępowania cywilnego (Dz. U. Nr 43, poz. 296, ze zm.; dalej: k.p.c.) w
zakresie, w jakim „wymienione przepisy nadają tzw. decyzji komunalizacyjnej charakter wiążący dla sądu powszechnego cywilnego
i zakazują temu sądowi oceny skutków cywilnych wydanej na ich podstawie ostatecznej decyzji administracyjnej, a tym samym
uniemożliwiają dochodzenie w sądzie cywilnym roszczenia o wydanie nieruchomości przez osobę, która uchyliła się od oświadczenia
woli sprzedaży nieruchomości na rzecz Skarbu Państwa po wykryciu wywołanego podstępnie błędu co do okoliczności należącej
do treści czynności prawnej po wydaniu decyzji komunalizacyjnej”, skarżący sformułował zarzut niezgodności z art. 20, art.
21 ust. 1, art. 45 ust. 1, art. 64 ust. 2, art. 77 ust. 2 oraz art. 177 Konstytucji.
Wobec art. 99 § 1 w zw. z art. 103 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilny (Dz. U. Nr 16, poz. 93, ze zm.;
dalej: k.c.) w zakresie, w jakim „przepisy te dozwalają na skuteczne potwierdzenie (konwalidację) wadliwej umowy sprzedaży
nieruchomości zawartej w trybie art. 6 ustawy z dnia 12 marca 1958 r. o zasadach i trybie wywłaszczenia nieruchomości (Dz.
U. z 1974 r. Nr 10, poz. 64, ze zm.; dalej: u.z.t.w.n.) przez Skarb Państwa po upływie ponad 21 lat od zawarcia tej umowy
i