Postanowienie TK z dnia 11 września 2012, sygn. Ts 100/12

W skardze konstytucyjnej z 17 kwietnia 2012 r. A.W.B. (dalej: skarżąca) wniosła o zbadanie zgodności: po pierwsze, art. 9 ust. 3 ustawy z dnia 24 czerwca 1994 r. o własności lokali (Dz.U.2000.80.903, ze zm.; dalej: uwl) z art. 2, art. 21 ust. 1 oraz art. 64 Konstytucji; po drugie, art. 214 § 1 ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. – Kodeks postępowania cywilnego (Dz.U.2016.1822, ze zm.; dalej: kpc) z art. 45 ust. 1 Konstytucji; po trzecie, art. 5191 § 4 pkt 2 kpc z art. 32 ust. 1 Konstytucji.

Skarga konstytucyjna została wniesiona na tle następującego stanu faktycznego.

A.W. i C.W. zawarli w okresie od marca do września 2005 r. umowy przedwstępne, na podstawie których zobowiązali się do wybudowania siedmiokondygnacyjnego budynku mieszkalno-usługowego, a następnie ustanowienia – po zakończeniu budowy – odrębnej własności samodzielnych lokali mieszkalnych i sprzedaży prawa własności poszczególnych lokali na rzecz nabywców, w terminie nie późniejszym niż do 30 czerwca 2006 r. Pomimo upływu terminu nie zakończono budowy ani nie ustanowiono odrębnej własności żadnego lokalu w tym budynku. Nabywcy lokali wystąpili do sądu o powierzenie im dalszego wykonywania umowy. Postanowieniem z lipca 2007 r. Sąd Rejonowy w. W. uznał wniosek za zasadny i zezwolił wnioskodawcom na dokończenie – we własnym zakresie, ale na koszt i niebezpieczeństwo uczestników postępowania – A.W. oraz C.W. – budowy lokali miesz-kalnych przez upoważnienie do wykonywania wszelkich robót budowlanych oraz do podej-mowania wszelkich czynności faktycznych i prawnych niezbędnych do zakończenia budowy i uzyskania decyzji o pozwoleniu na użytkowanie tego budynku. Sąd zobowiązał również pozwanych do wydania dokumentacji budowy oraz zasądził na rzecz wnioskodawców zwrot kosztów postępowania. A.W. i C.W. wnieśli apelację od powyższego orzeczenia. W dniu 27 października 2008 r. A.W. zmarła.

Sąd Okręgowy w W. w listopadzie 2009 r. wydał postanowienie częściowe w przed-miocie apelacji C.W.