Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 17 marca 2021 r.
|
| Sygn. akt Ts 100/20 |
Uzasadnienie
W skardze konstytucyjnej wniesionej do Trybunału Konstytucyjnego 1 lipca 2020 r. (data nadania) T.P. (dalej: skarżący), reprezentowany
przez pełnomocnika z wyboru, wystąpił z żądaniem przytoczonym na tle następującego stanu faktycznego.
Zarządzeniem z 23 stycznia 2020 r. (sygn. akt […]) sędzia Sądu Okręgowego w Łodzi, odmówił przyjęcia zażalenia obrońcy skarżącego
na postanowienie w przedmiocie dopuszczenia dowodu z zeznań świadka koronnego, wobec złożenia go przez osobę nieuprawnioną.
Sędzia wyjaśnił, że stosownie do art. 25 ustawy z dnia 25 czerwca 1997 r. o świadku koronnym (Dz. U. z 2016 r. poz. 1197,
ze zm.; dalej: ustawa o świadku koronnym), w zakresie nieuregulowanym w tej ustawie stosuje się przepisy ustawy z dnia 6 czerwca
1997 r. – Kodeks postępowania karnego (Dz. U. z 2020 r. poz. 30, ze zm.; dalej: k.p.k.). Zwrócił uwagę na to, że w myśl art.
459 k.p.k. zażalenie przysługuje na postanowienia sądu zamykające drogę do wydania wyroku, chyba że ustawa stanowi inaczej,
na postanowienia co do środka zabezpieczającego oraz inne postanowienia w wypadkach przewidzianych w ustawie, przy czym zażalenie
przysługuje stronom oraz osobie, której postanowienie bezpośrednio dotyczy, chyba że ustawa stanowi inaczej. Stosownie do
art. 5 ust. 6 ustawy o świadku koronnym zażalenie na postanowienie sądu w przedmiocie dopuszczenia dowodu z zeznań świadka
koronnego przysługuje jedynie prokuratorowi. Na powyższe zarządzenie skarżący wniósł zażalenie. Postanowieniem z 17 marca
2020 r. (sygn. akt […]) Sąd Apelacyjny w Ł. II Wydział Karny, na podstawie art. 437 § 1 k.p.k., utrzymał w mocy zaskarżone
zarządzenie.
Prezes Trybunału Konstytucyjnego zarządzeniem z 28 lipca 2020 r. (doręczonym pełnomocnikowi skarżącego 13 sierpnia 2020 r.),
na podstawie art. 57 ust. 1 ustawy z dnia 30 listopada 2016 r. o organizacji i trybie postępowania