Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 12 listopada 2003 r.
|
| Sygn. akt Ts 101/03 |
Uzasadnienie:
W skardze konstytucyjnej złożonej do Trybunału Konstytucyjnego w dniu 9 czerwca 2003 r. zakwestionowano prawidłowość postępowania
orzekających w sprawie sądów, które naruszając art. 17 i art. 117 § 1 kodeksu postępowania cywilnego, art. 24 i art. 448 kodeksu
cywilnego oraz art. 111, art. 112, i art. 113 kodeksu pracy pogwałciły przepisy Konstytucji RP, tj. art. 32, art. 45 oraz art. 7, poprzez „zachwianie równowagi stron,
prawo do ochrony prawnej, sprawnego i sprawiedliwego potraktowania oraz słusznego wyroku”. Wskazano także na rozstrzygnięcia,
z których wydaniem skarżąca wiąże naruszenie przysługujących jej konstytucyjnych praw, tj.: wyrok Sądu Okręgowego, Sądu Pracy
i Ubezpieczeń Społecznych z 19 grudnia 2002 r. (Nr VII P 32/02) oraz wydany na skutek wniesionej apelacji wyrok Sądu Apelacyjnego
w Lublinie z 26 marca 2003 r. (sygn. akt III A Pa 8/03), doręczony skarżącej w dniu 23 kwietnia 2003 r.
Postanowieniem z 3 września 2003 r. Trybunał Konstytucyjny odmówił nadania dalszego biegu skardze konstytucyjnej powołując
się na nieprawidłowe określenie przedmiotu skargi konstytucyjnej. Zarzuty wysunięte w skardze konstytucyjnej skierowane zostały
bowiem nie przeciwko treści przepisów stanowiących podstawę ostatecznego rozstrzygnięcia,