Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 1 lutego 2012 r.
|
| Sygn. akt Ts 101/11 |
Uzasadnienie:
W skardze konstytucyjnej złożonej do Trybunału Konstytucyjnego 4 kwietnia 2011 r. (data nadania) Marek J. (dalej: skarżący)
wniósł o stwierdzenie niezgodności art. 460 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. – Kodeks postępowania karnego (Dz. U. Nr 89, poz.
555, ze zm.; dalej: k.p.k.) z art. 45 ust. 1 Konstytucji, w zakresie, w jakim przepis ten za początek biegu terminu wniesienia
zażalenia na postanowienie uznaje datę ogłoszenia postanowienia.
Zarządzeniem sędziego Trybunału Konstytucyjnego z 19 maja 2011 r. pełnomocnik skarżącego został wezwany do usunięcia braków
formalnych skargi konstytucyjnej przez wskazanie, jakie konstytucyjne prawa lub wolności skarżącego zostały naruszone przez
art. 460 k.p.k. oraz dokładne określenie i uzasadnienie sposobu naruszenia tych praw lub wolności.
W piśmie z 1 czerwca 2011 r. pełnomocnik skarżącego ponownie wskazał, że bieg terminu wniesienia zażalenia rozpoczynający
się od daty ogłoszenia postanowienia, a nie doręczenia pisemnego postanowienia z uzasadnieniem, narusza prawo do sądu.
Postanowieniem z 29 września 2011 r. Trybunał Konstytucyjny odmówił nadania dalszego biegu skardze konstytucyjnej Marka Jarockiego.
W uzasadnieniu Trybunał wskazał, że skarga nie spełniała wymogów formalnych, w szczególności nie określała, jakie konstytucyjne
prawa lub wolności i w jaki sposób zostały naruszone. TK na marginesie zwrócił także uwagę na oczywistą bezzasadność zawartych
w skardze zarzutów.
Na powyższe postanowienie pełnomocnik skarżącego wniósł zażalenie. W piśmie tym podniesiono, że zgodnie z art. 25 ust. 1 pkt
2 lit. a (w piśmie błędnie – art. 25 ust. 2) ustawy z dnia 1 sierpnia 1997 r. o Trybunale Konstytucyjnym (Dz. U. Nr 102, poz.
643, ze zm.; dalej: ustawa o TK) „formalne rozpoznanie skargi konstytucyjnej powinno nastąpić w pięcioosobowym składzie Trybunału”.
Jednocześnie skarżący wskazał, że Trybunał, odmawiając nadania dalszego biegu skardze konstytucyjnej, dokonał merytorycznej
oceny zawartych w niej zarzutów. Skarżący podniósł także, iż