Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 15 grudnia 2021 r.
|
| Sygn. akt Ts 101/20 |
Uzasadnienie
1. W skardze konstytucyjnej wniesionej do Trybunału Konstytucyjnego 2 lipca 2020 r. (data nadania) K.W. (dalej: skarżący),
reprezentowany przez pełnomocnika z wyboru, wystąpił o zbadanie zgodności art. 29 ust. 1 ustawy z dnia 28 lutego 2018 r. o
kosztach komorniczych (Dz. U. z 2019 r. poz. 2363; dalej: u.k.k.) z art. 32 ust. 1 w związku z art. 2 Konstytucji Rzeczypospolitej
Polskiej.
Zdaniem skarżącego w wyniku zastosowania zakwestionowanego przepisu zostało naruszone jego konstytucyjne prawo do równego
traktowania przez władze publiczne (art. 32 ust. 1 Konstytucji), a tym samym wynikająca z art. 2 Konstytucji zasada sprawiedliwości
społecznej.
2. Postanowieniem z 9 lutego 2021 r. (doręczonym pełnomocnikowi skarżącego 16 lutego 2021 r.) Trybunał Konstytucyjny odmówił
nadania dalszego biegu skardze konstytucyjnej wskazując, że nie spełnia ona podstawowych przesłanek – przewidzianych w art.
79 ust. 1 Konstytucji oraz w art. 53 ust. 1 pkt 2 i 3 u.o.t.p.TK – odnoszących się do prawidłowego określenia jej podstawy.
Zarzuty naruszenia przez zakwestionowany przepis art. 32 ust. 1 w związku z art. 2 Konstytucji nie mogą stanowić samodzielnej
podstawy do wystąpienia ze skargą konstytucyjną, ponieważ z żadnego z powołanych wzorców kontroli nie wynikają konstytucyjnie
gwarantowane wolności lub prawa podmiotowe skarżącego.
3. W zażaleniu z 23 lutego 2021 r. (data nadania) skarżący zakwestionował postanowienie Trybunału Konstytucyjnego z 9 lutego
2021 r. w całości, podnosząc zarzut:
,,1) naruszenia art. 2 w związku z art. 32 ust. 1 w związku z art. 79 ust. 1 Konstytucji w związku z art. 53 ust. 1 pkt 2
i 3 w związku z art. 61 ust. 4 pkt 1 u.o.t.p.TK, polegające na błędnym przyjęciu, że wskazane przez skarżącego przepisy Konstytucji
nie stanowią samodzielnego wzorca kontroli, przez co stwierdzono, że skarżący nie spełnił podstawowych przesłanek skargi konstytucyjnej,