Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 5 grudnia 2024 r.
|
| Sygn. akt Ts 101/24 |
Uzasadnienie
W skardze konstytucyjnej z 23 maja 2024 r. (data nadania) M.J. (dalej: skarżący), reprezentowany przez pełnomocnika z wyboru,
wystąpił z żądaniem przytoczonym na tle następującego stanu faktycznego.
Skarżący 24 sierpnia 2020 r. wniósł do Trybunału Konstytucyjnego skargę konstytucyjną (sygn. Ts 123/20). Postanowieniem z
22 września 2023 r. Trybunał odmówił nadania jej dalszego biegu, stwierdziwszy, że skarżący nie usunął prawidłowo braku formalnego
(nie udokumentował prawidłowo daty doręczenia mu ostatecznego orzeczenia), nie wskazał naruszonych praw oraz sposobu ich naruszenia,
powołał także niewłaściwe wzorce kontroli. Postanowieniem z 25 kwietnia 2024 r. (sygn. jw.) Trybunał nie uwzględnił zażalenia
skarżącego.
Powyższe rozstrzygnięcie (doręczone pełnomocnikowi skarżącego 17 maja 2024 r.) skarżący wskazał jako ostateczne w rozumieniu
art. 79 ust. 1 Konstytucji.
Prezes Trybunału Konstytucyjnego zarządzeniem z 21 czerwca 2024 r. (doręczonym pełnomocnikowi skarżącego 4 lipca 2024 r.)
wezwał skarżącego do poinformowania, czy od orzeczenia wskazanego w skardze jako ostateczne został wniesiony nadzwyczajny
środek zaskarżenia.
W piśmie procesowym z 10 lipca 2024 r. (data nadania) skarżący poinformował, że w sprawie, w związku z którą wystąpił do Trybunału,
nie został wniesiony nadzwyczajny środek zaskarżenia.
Skarżący zarzucił, że zakwestionowany w skardze art. 61 ust. 1 i 4 ustawy z dnia 30 listopada 2016 r. o organizacji i trybie
postępowania przed Trybunałem Konstytucyjnym (Dz. U. z 2019 r. poz. 2393; dalej: u.o.t.p.TK) narusza prawo do „właściwego
[sądu], którego skład jednoznacznie określa [a]rt. 190 ust. 5 Konstytucji”. Podkreślił, że wskazany przepis ustawy zasadniczej
odnosi się do „wszelkich” orzeczeń i nie wprowadza żadnych wyjątków.
Zaskarżony art. 53 ust. 1 pkt 2 u.o.t.p.TK, rozumiany przez Trybunał „jako ograniczając[y] prawo do skargi konstytucyjnej
wyłącznie do powołania w skardze zarzutów niezgodności zaskarżonego przepis[u] tylko i wyłącznie do wzorców wymienionych w
Rozdziale II Konstytucji” narusza istotę skargi