Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 28 lutego 2001 r.
|
| Sygn. akt Ts 102/00 |
Uzasadnienie:
W skardze konstytucyjnej wniesionej do Trybunału Konstytucyjnego 25 lipca 2000 r. zarzucono art. 2 pkt 2 ustawy z dnia 31
maja 1996 r. o świadczeniu pieniężnym przysługującym osobom deportowanym do pracy przymusowej oraz osadzonym w obozach pracy
przez III Rzeszę i Związek Socjalistycznych Republik Radzieckich (Dz. U. Nr 87, poz. 395 ze zm.) sprzeczność z art. 32 Konstytucji
RP, statuującym zasadę równości wobec prawa. Naruszenie tej zasady, zdaniem skarżącego wyrażonym w piśmie uzupełniającym skargę
konstytucyjną, wynika z wprowadzenia jako kryterium decydującego o przyznaniu świadczenia pieniężnego wywiezienia (deportacji)
do pracy przymusowej z terytorium państwa polskiego w jego granicach sprzed 1 września 1939 r. na terytorium III Rzeszy i
terenów przez nią okupowanych w okresie wojny w latach 1939-1945. Prowadzi to do sytuacji, w której za pracę przymusową wykonywaną
na rzecz III Rzeszy w miejscu znajdującym się na terytorium państwa polskiego w granicach sprzed 1 września 1939 r., nie przysługuje
rekompensata, podczas gdy za taką samą pracę wykonywaną 40 km dalej na terenie należącym do III Rzeszy przed 1 września 1939
r. taka rekompensata by przysługiwała.
Postanowieniem z 26 września 2000 r. Trybunał Konstytucyjny nie nadał skardze konstytucyjnej dalszego biegu powołując się
na przyjętą w orzecznictwie Trybunału Konstytucyjnego tezę, zgodnie z którą naruszenie zasady równości bez wskazania prawa
w zakresie którego równość ta została naruszona nie legitymuje do wniesienia skargi konstytucyjnej.
Na to postanowienie skarżący wniósł 9 października 2000 r. zażalenie, w którym ponownie wskazał na naruszenie zasady równości.
Trybunał Konstytucyjny zważył, co następuje:
Wprowadzona przez Konstytucję z 2 kwietnia 1997 r. do porządku prawnego skarga konstytucyjna jest instrumentem służącym ochronie
naruszonych praw lub wolności konstytucyjnych. Z tych