Postanowienie TK z dnia 03 września 2004, sygn. Ts 102/04

W skardze konstytucyjnej Maria Jaroń zakwestionowała zgodność z Konstytucją art. 5191 § 4 pkt 4 ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. – Kodeks postępowania cywilnego (Dz. U. Nr 43, poz. 296 ze zm.). Zaskarżonemu przepisowi skarżąca zarzuciła niezgodność z konstytucyjnymi zasadami sprawiedliwości społecznej, równości wobec prawa, jak również zasadą równej dla wszystkich ochrony prawnej własności, innych praw majątkowych oraz prawa dziedziczenia. Istoty takiej niezgodności upatruje skarżąca w ustawowym wyłączeniu możliwości wnoszenia kasacji w sprawach dotyczących zniesienia współwłasności i działu spadku, jeżeli wartość przedmiotu zaskarżenia jest niższa niż pięćdziesiąt tysięcy złotych.

Postanowieniem Trybunału Konstytucyjnego z 3 września 2004 r. odmówiono nadania skardze konstytucyjnej dalszego biegu. W ocenie Trybunału w sprawie, w związku z którą skierowano skargę konstytucyjną skarżąca nie doprowadziła do wydania na podstawie zaskarżonego przepisu ostatecznego orzeczenia, o którym mowa w art. 79 ust. 1 Konstytucji. Swoje zarzuty wiąże skarżąca z wydaniem przez Sąd Okręgowy w Ostrołęce 1 marca 2004 r. postanowienia, którym odrzucono złożoną kasację. Od tego orzeczenia skarżąca nie złożyła jednak zażalenia do Sądu Najwyższego, co nakazuje uznać, że skarga konstytucyjna wniesiona została przedwcześnie, w sprawie zaś nie doszło do wyczerpania przysługującej skarżącej drogi prawnej.

Zażalenie na postanowienie o odmowie