Postanowienie TK z dnia 29 stycznia 2009, sygn. Ts 103/08

W skardze konstytucyjnej złożonej do Trybunału Konstytucyjnego 7 kwietnia 2008 r. skarżący zarzucił przepisom art. 18 ust. 8, art. 21 oraz art. 26 ustawy z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych (Dz. U. z 2007 r. Nr 11, poz. 74, ze zm.) sprzeczność z art. 2, art. 32 ust. 1, art. 64 ust. 2 i 3, art. 65 ust. 5 oraz art. 77 ust. 1 Konstytucji. Skarżący zakwestionował także zgodność z Konstytucją art. 388 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilny (Dz. U. Nr 16, poz. 93, ze zm.).

Decyzją z 22 października 2007 r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych – Oddział w Gdańsku (nr sprawy: ZR/421/79/2007/ka) odmówił skarżącemu umorzenia należności z tytułu składek na ubezpieczenie społeczne, ubezpieczenie zdrowotne oraz Fundusz Pracy i Fundusz Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych. Prezes ZUS po ponownym rozpatrzeniu sprawy, decyzją z 11 stycznia 2008 r. (znak sprawy: 10 0000/421/18/2007/ZR), utrzymał w mocy zaskarżone rozstrzygnięcie ZUS.

Zdaniem skarżącego zaskarżone przepisy ustawy z 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych są niezgodne z art. 2 Konstytucji, gdyż naruszają zasadę demokratycznego państwa prawa, z której wynika nakaz tworzenia sprawiedliwego prawa przez obciążanie obywatela świadczeniami z tytułu ubezpieczeń społecznych według faktycznych dochodów, a nie dochodów ustalanych z góry. Niekonstytucyjności zaskarżonych przepisów w aspekcie art. 32 ust. 1 Konstytucji upatruje skarżący w nałożeniu jednakowych obciążeń z tytułu świadczeń społecznych w stosunku do osób, które prowadzą działalność gospodarczą, a posiadają wyższe wykształcenie, jak np. adwokaci, oraz w stosunku do osób posiadających podstawowe wykształcenie i świadczących usługi na eksploatowanym sprzęcie. Naruszenie art. 64 ust. 2 i 3 wynika, zdaniem skarżącego, z braku ochrony prawa majątkowego bez ważnej decyzji. Pomimo tego, że sprawa jest w toku, przymusowo obciąża się hipotekę mieszkania. Skarżący wskazuje także